بَلَىٰ مَن كَسَبَ سَيِّئَةً وَأَحَٰطَتْ بِهِۦ خَطِيٓـَٔتُهُۥ فَأُوْلَٰٓئِكَ أَصْحَٰبُ ٱلنَّارِ  ۖ هُمْ فِيهَا خَٰلِدُونَ

бəлəə мəŋŋ-кəсəбə сəййи`əтəу-вə`əhəəтōт биhи хōтыы`əтуhу фə`уулəə`икə əсhəəбун-нəəр, hум фииhəə хōōлидуун

Bəli, (sizə, uzun sürən bir əzab gələcək, çünki) kim pis iş görsə və günahı (təkrar nəticəsində) onun bütün vücudunu (imanının aradan getməsi həddinə kimi) əhatə etsə, belə şəxslər Cəhənnəm əhlidirlər və orada həmişəlik qalacaqlar.

وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ أُوْلَٰٓئِكَ أَصْحَٰبُ ٱلْجَنَّةِ  ۖ هُمْ فِيهَا خَٰلِدُونَ

вəəльлəз̃иинə əəмəнуу вə'əмилююс-сōōлиhəəти уулəə`икə əсhəəбуль-джəннəh, hум фииhəə хōōлидуун

İman gətirən və yaxşı işlər görən kəslər isə Cənnət əhlidirlər və orada əbədi qalacaqlar.

وَإِذْ أَخَذْنَا مِيثَٰقَ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ لَا تَعْبُدُونَ إِلَّا ٱللَّهَ وَبِٱلْوَٰلِدَيْنِ إِحْسَانًا وَذِى ٱلْقُرْبَىٰ وَٱلْيَتَٰمَىٰ وَٱلْمَسَٰكِينِ وَقُولُواْ لِلنَّاسِ حُسْنًا وَأَقِيمُواْ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتُواْ ٱلزَّكَوٰةَ ثُمَّ تَوَلَّيْتُمْ إِلَّا قَلِيلًا مِّنكُمْ وَأَنتُم مُّعْرِضُونَ

вə`из̃ əхōз̃нəə мииc̃əəќō бəнии исрōō`иилə лəə тə'будуунə ильлəл-лаhə вəби-ль-вəəлидəйни иhсəəнəу-вəз̃ииль-ќурбəə вəəльйəтəəмəə вəəльмəсəəкиини вəќуулюю лин-нəəси hуснəу-вə`əќиимуус-сōлəəтə вə`əəтууз-зəкəəтə c̃уммə тəвəльлəйтум ильлəə ќōлиилəмм-миŋŋкум вə`əŋŋтум-му'ридуун

Və (yadınıza salın) o zaman(ı) ki, İsrail övladlarından «heç vaxt Allahdan qeyrisinə ibadət etməyin, ata-analarınıza, yaxınlarınıza, yetimlərə və yoxsullara yaxşılıq edin, insanlarla xoş dillə danışın, namaz qılın və zəkat verin» (deyə) əhd-peyman aldıq. Sonra az bir qisminizdən başqa, hamınız üz döndərdiniz. Siz (zatən) dönüksünüz.

وَإِذْ أَخَذْنَا مِيثَٰقَكُمْ لَا تَسْفِكُونَ دِمَآءَكُمْ وَلَا تُخْرِجُونَ أَنفُسَكُم مِّن دِيَٰرِكُمْ ثُمَّ أَقْرَرْتُمْ وَأَنتُمْ تَشْهَدُونَ

вə`из̃ əхōз̃нəə мииc̃əəќōкум лəə тəсфикуунə димəə`əкум вəлəə тухриджуунə əŋŋфусəкум-миŋŋ-дийəəрикум c̃уммə əќрōртум вə`əŋŋтум тəшhəдуун

Və (yadınıza salın) o zaman(ı) ki, sizdən «bir-birinizin qanını tökməyin, bir-birinizi öz evlərinizdən çıxarmayın!» (deyə) əhd-peyman aldıq. Sonra (siz öz əhd-peymanınızı) etiraf etdiniz və ona şahidsiniz.

ثُمَّ أَنتُمْ هَٰٓؤُلَآءِ تَقْتُلُونَ أَنفُسَكُمْ وَتُخْرِجُونَ فَرِيقًا مِّنكُم مِّن دِيَٰرِهِمْ تَظَٰهَرُونَ عَلَيْهِم بِٱلْإِثْمِ وَٱلْعُدْوَٰنِ وَإِن يَأْتُوكُمْ أُسَٰرَىٰ تُفَٰدُوهُمْ وَهُوَ مُحَرَّمٌ عَلَيْكُمْ إِخْرَاجُهُمْ  ۚ أَفَتُؤْمِنُونَ بِبَعْضِ ٱلْكِتَٰبِ وَتَكْفُرُونَ بِبَعْضٍ  ۚ فَمَا جَزَآءُ مَن يَفْعَلُ ذَٰلِكَ مِنكُمْ إِلَّا خِزْىٌ فِى ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا  ۖ وَيَوْمَ ٱلْقِيَٰمَةِ يُرَدُّونَ إِلَىٰٓ أَشَدِّ ٱلْعَذَابِ  ۗ وَمَا ٱللَّهُ بِغَٰفِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ

c̃уммə əŋŋтум həə`улəə`и тəќтулююнə əŋŋфусəкум вəтухриджуунə фəрииќōмм-миŋŋкум-миŋŋ-дийəəриhим тəз̃ōōhəруунə 'əлэйhимм-би-ль-иc̃ми вəəль'удвəəни вə`ий-йə`туукум усəəрōō туфəəдууhум вəhувə муhəррōмун 'əлэйкум ихрōōджуhум, əфəту`минуунə бибə'дыль-китəəби вəтəкфуруунə бибə'д, фəмəə джəзəə`у мəй-йəф'əлю з̃əəликə миŋŋкум ильлəə хызйун фииль-həйəəтид-дунйəə, вəйəумəль-ќийəəмəти йурōддуунə илəə əшəддиль-'əз̃əəб, вəмəл-лаhу биґōōфилин 'əммəə тə'мəлююн

(Lakin) yenə elə bir-birinizi öldürən, özünüzdən olan bir dəstəni onlara qarşı bir-birinizə günah və itaətsizlik üzündən kömək etməklə öz yurdlarından (qovub) çıxaran və (bununla belə) onlar əsir halında sizin yanınıza gələndə fidyə verərək onları azad edən də elə sizsiniz, halbuki onları (müharibəyə) çıxartmaq sizə (elə əvvəldən) haram idi. Deməli siz kitabın (Tövratın hökmlərinin) bir hissəsinə iman gətirib, digər bir hissəsinə kafir olursunuz?! (Müharibə etmək və qovub-çıxarmağın haram olmasını rədd, öz dindaşlarınızın azad edilmələrinin vacibliyini isə qəbul edirsiniz?!) Buna görə də, sizdən belə iş görənlərin cəzası dünyada xarlıq və zillətdən başqa bir şey deyildir. Qiyamət günü isə (onlar) ən şiddətli bir əzaba tərəf qaytarılacaqlar. Allah, etdiklərinizdən xəbərsiz deyildir.

أُوْلَٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ ٱشْتَرَوُاْ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا بِٱلْءَاخِرَةِ  ۖ فَلَا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ ٱلْعَذَابُ وَلَا هُمْ يُنصَرُونَ

уулəə`икəль-лəз̃иинə-штəрōвуль-həйəəтəд-дунйəə би-ль-əəхырōh, фəлəə йухōффəфу 'əнhумуль-'əз̃əəбу вəлəə hум йуŋŋсōруун

Onlar bu dünya həyatını axirətin bahasına almış kəslərdir. Odur ki, (axirətdə) onların əzabı əsla yüngülləşməyəcək və onlara (heç bir) kömək də olunmayacaqdır.

وَلَقَدْ ءَاتَيْنَا مُوسَى ٱلْكِتَٰبَ وَقَفَّيْنَا مِنۢ بَعْدِهِۦ بِٱلرُّسُلِ  ۖ وَءَاتَيْنَا عِيسَى ٱبْنَ مَرْيَمَ ٱلْبَيِّنَٰتِ وَأَيَّدْنَٰهُ بِرُوحِ ٱلْقُدُسِ  ۗ أَفَكُلَّمَا جَآءَكُمْ رَسُولٌۢ بِمَا لَا تَهْوَىٰٓ أَنفُسُكُمُ ٱسْتَكْبَرْتُمْ فَفَرِيقًا كَذَّبْتُمْ وَفَرِيقًا تَقْتُلُونَ

вəлəќōд əəтəйнəə муусəəль-китəəбə вəќōффəйнəə мимм-бə'диhи бир-русуль, вə`əəтəйнəə 'иисəə-бнə мəрйəмəль-бэййинəəти вə`əййəднəəhу бирууhиль-ќудус, əфəкульлəмəə джəə`əкум рōсуулюмм-бимəə лəə тəhвəə əŋŋфусукуму-стəкбəртум фəфəрииќōн кəз̃з̃əбтум вəфəрииќōн тəќтулююн

Həqiqətən, Biz Musaya (səma) kitab(ı) verdik və ondan sonra bir-birinin ardınca peyğəmbərlər göndərdik. Məryəm oğlu İsaya aydın dəlillər əta etdik və onu Ruhul-Qudusla qüvvətləndirdik. Bəs nə üçün hansısa bir peyğəmbər sizə ürəyinizə yatmayan bir şey gətirəndə təkəbbür göstərdiniz, bir dəstəni təkzib edir, bir dəstəni isə öldürürdünüz?!

وَقَالُواْ قُلُوبُنَا غُلْفٌۢ  ۚ بَل لَّعَنَهُمُ ٱللَّهُ بِكُفْرِهِمْ فَقَلِيلًا مَّا يُؤْمِنُونَ

вəќōōлюю ќулююбунəə ґульф, бəль-лə'əнəhумул-лаhу бикуфриhим фəќōлиилəмм-мəə йу`минуун

Və dedilər: «Bizim qəlblərimiz (fitri olaraq sənin sözlərini dərk etməkdən) örtülüdür». (Belə deyil,) əksinə, Allah onları küfrlərinin müqabilində Öz rəhmətindən uzaqlaşdırıb. Buna görə də az iman gətirirlər (səma kitablarının müştərək yerlərinə və ya öz nəfsi istəklərinə uyğun olanlara iman gətirirlər).

وَلَمَّا جَآءَهُمْ كِتَٰبٌ مِّنْ عِندِ ٱللَّهِ مُصَدِّقٌ لِّمَا مَعَهُمْ وَكَانُواْ مِن قَبْلُ يَسْتَفْتِحُونَ عَلَى ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ فَلَمَّا جَآءَهُم مَّا عَرَفُواْ كَفَرُواْ بِهِۦ  ۚ فَلَعْنَةُ ٱللَّهِ عَلَى ٱلْكَٰفِرِينَ

вəлəммəə джəə`əhум китəəбумм-мин 'иŋŋдиль-лəhи мусōддиќул-лимəə мə'əhум вəкəəнуу миŋŋ-ќōблю йəстəфтиhуунə 'əлəəль-лəз̃иинə кəфəруу фəлəммəə джəə`əhум-мəə 'əрōфуу кəфəруу биh, фəлə'нəтул-лаhи 'əлəəль-кəəфириин

Elə ki, onlara Allah tərəfindən əllərində olanı (Tövratı) təsdiq edən bir kitab (Quran) gəldi, onlar bundan əvvəl həmişə özlərinin (həmin kitabı gətirəcək peyğəmbər vasitəsi ilə) kafirlər üzərində qələbələrindən xəbər verdikləri halda (bütün bunlara baxmayaraq), bildikləri şey onlara gələn zaman ona küfr etdilər. Odur ki, Allahın lənəti olsun kafirlərə!

بِئْسَمَا ٱشْتَرَوْاْ بِهِۦٓ أَنفُسَهُمْ أَن يَكْفُرُواْ بِمَآ أَنزَلَ ٱللَّهُ بَغْيًا أَن يُنَزِّلَ ٱللَّهُ مِن فَضْلِهِۦ عَلَىٰ مَن يَشَآءُ مِنْ عِبَادِهِۦ  ۖ فَبَآءُو بِغَضَبٍ عَلَىٰ غَضَبٍ  ۚ وَلِلْكَٰفِرِينَ عَذَابٌ مُّهِينٌ

би`сəмəə-штəрōу биhи əŋŋфусəhум əй-йəкфуруу бимəə əŋŋзəлəл-лаhу бəґйəн əй-йунəззилəл-лаhу миŋŋ-фəдлиhи 'əлəə мəй-йəшəə`у мин 'ибəəдиh, фəбəə`уу биґōдōбин 'əлəə ґōдōб, вəли-ль-кəəфириинə 'əз̃əəбумм-муhиин

Özlərini satdıqları şey – Allahın Öz lütfü ilə istədiyi bəndəsinə (kitab) nazil etməsinə paxıllıq etdikləri üçün Onun nazil etdiyinə kafir olmaları – nə qədər də pis bir şeydir. Beləliklə, onlar (Allah tərəfindən) qəzəb üstündən qəzəbə düçar oldular. Kafirlər üçün xaredici bir əzab vardır.