هَمَّازٍ مَّشَّآءٍۭ بِنَمِيمٍ
həммəəзимм-мəшшəə`имм-бинəмиим
Çox eyib axtarana, pis danışana və söz gəzdirənə,
مَّنَّاعٍ لِّلْخَيْرِ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ
мəннəə'ил-ли-ль-хōйри му'тəдин əc̃иим
Bərk xəsisə, xeyirdən saxlayana, təcavüzkara və günahkara,
عُتُلٍّۭ بَعْدَ ذَٰلِكَ زَنِيمٍ
'утуллимм-бə'дə з̃əəликə зəниим
Və bundan (bütün bu çirkin sifətlərdən) savayı kobuda, daş ürəkliyə və əsli-kökü bilinməyənə!
أَن كَانَ ذَا مَالٍ وَبَنِينَ
əŋŋ-кəəнə з̃əə мəəлиу-вəбəниин
(Bu günahları) ona görə (edir ki,) mal-dövlət və oğullar sahibidir.
إِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِ ءَايَٰتُنَا قَالَ أَسَٰطِيرُ ٱلْأَوَّلِينَ
из̃əə тутлəə 'əлэйhи əəйəəтунəə ќōōлə əсəəтыыруль-əувəлиин
Bizim ayələrimiz ona oxunduğu zaman deyər: «(Bunlar) keçmişdəkilərin əfsanələridir».
سَنَسِمُهُۥ عَلَى ٱلْخُرْطُومِ
сəнəсимуhу 'əлəəль-хуртуум
Biz tezliklə onun burnuna (zillət) dağı basacağıq.
إِنَّا بَلَوْنَٰهُمْ كَمَا بَلَوْنَآ أَصْحَٰبَ ٱلْجَنَّةِ إِذْ أَقْسَمُواْ لَيَصْرِمُنَّهَا مُصْبِحِينَ
иннəə бəлəунəəhум кəмəə бəлəунəə əсhəəбəль-джəннəти из̃ əќсəмуу лəйəсримуннəhəə мусбиhиин
Biz vaxtilə (Yəməndə – Səna yaxınlığındakı) o bağ sahiblərini imtəhana çəkdiyimiz kimi, bunları da (Məkkə əhlini də) imtahana çəkdik. O vaxt onlar səhər çağı onun meyvələrini mütləq dərəcəklərinə and içmişdilər.
وَلَا يَسْتَثْنُونَ
вəлəə йəстəc̃нуун
Halbuki, (öz fikirlərində meyvələrdən fəqirlər üçün heç bir şeyi) istisna etmirdilər və «inşallah» (əgər Allah istəsə) demirdilər.
فَطَافَ عَلَيْهَا طَآئِفٌ مِّن رَّبِّكَ وَهُمْ نَآئِمُونَ
фəтōōфə 'əлэйhəə тōō`ифумм-мир-рōббикə вəhум нəə`имуун
Beləliklə, gecə vaxtı, onlar yuxuda ikən, sənin Rəbbin tərəfindən olan böyük bir bəla o bağı bürüdü.