بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
бисмиль-лəhир-рōhмəəнир-рōhиим
Bağışlayan və mehriban Allahın adı ilə.
إِنَّآ أَرْسَلْنَا نُوحًا إِلَىٰ قَوْمِهِۦٓ أَنْ أَنذِرْ قَوْمَكَ مِن قَبْلِ أَن يَأْتِيَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ
иннəə əрсəльнəə нууhəн илəə ќōумиhи əн əŋŋз̃ир ќōумəкə миŋŋ-ќōбли əй-йə`тийəhум 'əз̃əəбун əлиим
Həqiqətən, Biz Nuhu öz qövmünə yolladıq ki: «Öz qövmünü ağrılı bir əzab gəlməmişdən əvvəl qorxut».
قَالَ يَٰقَوْمِ إِنِّى لَكُمْ نَذِيرٌ مُّبِينٌ
ќōōлə йəə ќōуми иннии лəкум нəз̃иирумм-мубиин
(Nuh) dedi: «Ey mənim qövmüm, şübhəsiz, mən sizin üçün açıq-aşkar bir qorxudan (peyğəmbərəm)»,
أَنِ ٱعْبُدُواْ ٱللَّهَ وَٱتَّقُوهُ وَأَطِيعُونِ
əни-'будуул-лаhə вəəттəќууhу вə`əтыы'уун
«(Göndərilmişəm ki,) Allaha ibadət edəsiniz, Ondan qorxasınız və mənə itaət edəsiniz».
يَغْفِرْ لَكُم مِّن ذُنُوبِكُمْ وَيُؤَخِّرْكُمْ إِلَىٰٓ أَجَلٍ مُّسَمًّى ۚ إِنَّ أَجَلَ ٱللَّهِ إِذَا جَآءَ لَا يُؤَخَّرُ ۖ لَوْ كُنتُمْ تَعْلَمُونَ
йəґфир лəкум-миŋŋ-з̃унуубикум вəйу`əххыркум илəə əджəлимм-мусəммəн, иннə əджəлəл-лаhи из̃əə джəə`ə лəə йу`əххōр, лəу куŋŋтум тə'лəмуун
«(Belə edin ki,) O, günahlarınızdan keçsin və sizə müəyyən bir müddətədək (hər bir canlı üçün qaçılmaz olan əcələdək) möhlət versin (və ondan öncə üsyanınızın cəzası olaraq öldürməsin), həqiqətən, Allah tərəfindən əcəl yetişdiyi zaman əsla təxirə salınmaz. Kaş bunu biləydiniz».
قَالَ رَبِّ إِنِّى دَعَوْتُ قَوْمِى لَيْلًا وَنَهَارًا
ќōōлə рōбби иннии дə'əуту ќōумии лэйлəу-вəнəhəəрō
Dedi: «Ey Rəbbim, mən öz qövmümü gecə-gündüz (haqqa) dəvət etdim».
فَلَمْ يَزِدْهُمْ دُعَآءِىٓ إِلَّا فِرَارًا
фəлəм йəзидhум ду'əə`ии ильлəə фирōōрō
«Lakin mənim dəvətim onlar üçün (haqdan) qaçmaqdan savayı bir şey artırmadı».
وَإِنِّى كُلَّمَا دَعَوْتُهُمْ لِتَغْفِرَ لَهُمْ جَعَلُوٓاْ أَصَٰبِعَهُمْ فِىٓ ءَاذَانِهِمْ وَٱسْتَغْشَوْاْ ثِيَابَهُمْ وَأَصَرُّواْ وَٱسْتَكْبَرُواْ ٱسْتِكْبَارًا
вə`иннии кульлəмəə дə'əутуhум литəґфирō лəhум джə'əлюю əсōōби'əhум фии əəз̃əəниhим вəəстəґшəу c̃ийəəбəhум вə`əсōрруу вəəстəкбəруу-стикбəəрō
«Sənin onları bağışlamağın üçün mən nə vaxt onları dəvət etdimsə barmaqlarını qulaqlarına tıxadılar, libaslarını başlarına çəkdilər, (etiraz edərək inadla) israr etdilər və şiddətlə təkəbbür göstərdilər».
ثُمَّ إِنِّى دَعَوْتُهُمْ جِهَارًا
c̃уммə иннии дə'əутуhум джиhəəрō
«Yenə də mən onları uca səslə və aşkar şəkildə dəvət etdim».
ثُمَّ إِنِّىٓ أَعْلَنتُ لَهُمْ وَأَسْرَرْتُ لَهُمْ إِسْرَارًا
c̃уммə иннии ə'лəŋŋту лəhум вə`əсрōрту лəhум исрōōрō
«Sonra onlara dəvəti (həm) aşkarda, cəmiyyətlərində və (həm də) sirli və gizlində bildirdim».