إِذْ دَخَلُواْ عَلَيْهِ فَقَالُواْ سَلَٰمًا قَالَ إِنَّا مِنكُمْ وَجِلُونَ
из̃ дəхōлюю 'əлэйhи фəќōōлюю сəлəəмəн ќōōлə иннəə миŋŋкум вəджилююн
Onlar onun hüzuruna daxil olub «salam!» deyən zaman o (İbrahim) dedi: «Həqiqətən, biz, (vaxtsız və icazəsiz gəldiyinizə görə) sizdən qorxuruq».
قَالُواْ لَا تَوْجَلْ إِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلَٰمٍ عَلِيمٍ
ќōōлюю лəə тəуджəль иннəə нубəшширукə биґулəəмин 'əлиим
Dedilər: «Qorxma, biz səni (İshaq adlı) bilikli bir oğulla müjdələyirik (ki, o, vəhy vasitəsilə din elmləri və səmavi kitablardan xəbərdar olacaqdır)».
قَالَ أَبَشَّرْتُمُونِى عَلَىٰٓ أَن مَّسَّنِىَ ٱلْكِبَرُ فَبِمَ تُبَشِّرُونَ
ќōōлə əбəшшəртумуунии 'əлəə əмм-мəссəнийəль-кибəру фəбимə тубəшшируун
Dedi: «Qocalığın mənə yetişdiyi bir halda mənə müjdə verirsiniz?! Belə olan halda, mənə nə müjdə verirsiniz?»
قَالُواْ بَشَّرْنَٰكَ بِٱلْحَقِّ فَلَا تَكُن مِّنَ ٱلْقَٰنِطِينَ
ќōōлюю бəшшəрнəəкə би-ль-həќќи фəлəə тəкумм-минəль-ќōōнитыын
Dedilər: «Sənə düzgün (haqq və sabit) bir (işə görə) müjdə verdik. Buna görə də əsla naümidlərdən olma».
قَالَ وَمَن يَقْنَطُ مِن رَّحْمَةِ رَبِّهِۦٓ إِلَّا ٱلضَّآلُّونَ
ќōōлə вəмəй-йəќнəту мир-рōhмəти рōббиhи ильлəəд-дōōллююн
Dedi: «Öz Rəbbinin rəhmətindən azğınlardan başqa kim naümid olar?!»
قَالَ فَمَا خَطْبُكُمْ أَيُّهَا ٱلْمُرْسَلُونَ
ќōōлə фəмəə хōтбукум əййуhəəль-мурсəлююн
Dedi: «Ey elçilər, bəs sizin (əsil) işiniz nədir?»
قَالُوٓاْ إِنَّآ أُرْسِلْنَآ إِلَىٰ قَوْمٍ مُّجْرِمِينَ
ќōōлюю иннəə урсильнəə илəə ќōумимм-муджримиин
Dedilər: «Biz günahkar bir qövmə (Lut qövmünə) göndərilmişik (ki, onları həlak edək)».
إِلَّآ ءَالَ لُوطٍ إِنَّا لَمُنَجُّوهُمْ أَجْمَعِينَ
ильлəə əəлə люютын иннəə лəмунəджджууhум əджмə'иин
«Lutun ailəsi istisna olmaqla. Biz onların hamısına mütləq nicat verəcəyik».
إِلَّا ٱمْرَأَتَهُۥ قَدَّرْنَآ ۙ إِنَّهَا لَمِنَ ٱلْغَٰبِرِينَ
ильлəə-мрō`əтəhу ќōддəрнəə иннəhəə лəминəль-ґōōбириин
«Onun (nicat tapacaq ailə üzvlərindən də) zövcəsi müstəsnadır ki, onun (imansızlığına görə) mütləq (Lut qövmünün əzabda) qalanlar(ın)dan olmasını qərara almışıq».
فَلَمَّا جَآءَ ءَالَ لُوطٍ ٱلْمُرْسَلُونَ
фəлəммəə джəə`ə əəлə люютынль-мурсəлююн
Beləliklə, elə ki, elçilər Lut ailəsinin yanına gəldilər,
قَالَ إِنَّكُمْ قَوْمٌ مُّنكَرُونَ
ќōōлə иннəкум ќōумумм-муŋŋкəруун
Lut dedi: «Həqiqətən, siz tanış olmayan və yad bir dəstəsiniz».
قَالُواْ بَلْ جِئْنَٰكَ بِمَا كَانُواْ فِيهِ يَمْتَرُونَ
ќōōлюю бəль джи`нəəкə бимəə кəəнуу фииhи йəмтəруун
Dedilər: «(Arada pis bir məqsəd yoxdur,) biz (sənin qövmün üçün) barəsində şəkk və tərəddüddə olduqları şeyi (əzabın nazil olmasını) gətirmişik.
وَأَتَيْنَٰكَ بِٱلْحَقِّ وَإِنَّا لَصَٰدِقُونَ
вə`əтəйнəəкə би-ль-həќќи вə`иннəə лəсōōдиќуун
«Və Biz sənin üçün haqq xəbəri və doğru vədi gətirmişik və şübhəsiz, biz düz danışanlarıq».
فَأَسْرِ بِأَهْلِكَ بِقِطْعٍ مِّنَ ٱلَّيْلِ وَٱتَّبِعْ أَدْبَٰرَهُمْ وَلَا يَلْتَفِتْ مِنكُمْ أَحَدٌ وَٱمْضُواْ حَيْثُ تُؤْمَرُونَ
фə`əсри би`əhликə биќит'имм-минəль-лэйли вəəттəби' əдбəəрōhум вəлəə йəльтəфит миŋŋкум əhəдуу-вəəмдуу həйc̃у ту`мəруун
«Odur ki, gecənin bir yarısında öz ailəni yola sal, özün də onların arxasınca get, sizdən heç kim yerdə qalmasın (ya heç kim dönüb geriyə baxmasın) və əmr olunduğunuz səmtə tərəf yola düşün».
وَقَضَيْنَآ إِلَيْهِ ذَٰلِكَ ٱلْأَمْرَ أَنَّ دَابِرَ هَٰٓؤُلَآءِ مَقْطُوعٌ مُّصْبِحِينَ
вəќōдōйнəə илəйhи з̃əəликəль-əмрō əннə дəəбирō həə`улəə`и мəќтуу'умм-мусбиhиин
Və Biz mütləq baş verəcək bu işi ona vəhy etdik ki, bunların kökü səhəri açarkən kəsiləcəkdir.
وَجَآءَ أَهْلُ ٱلْمَدِينَةِ يَسْتَبْشِرُونَ
вəджəə`ə əhлюль-мəдиинəти йəстəбшируун
Və (o halda) şəhər əhli sevincək gəldi.
قَالَ إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ ضَيْفِى فَلَا تَفْضَحُونِ
ќōōлə иннə həə`улəə`и дōйфии фəлəə тəфдōhуун
Lut dedi: «Bunlar mənim qonaqlarımdır, məni (bu biabırçı işinizlə) rüsvay etməyin».
وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَلَا تُخْزُونِ
вəəттəќуул-лаhə вəлəə тухзуун
«Və Allah(ın əzabın)dan qorxun və məni xar və başıaşağı etməyin».