تَبَارَكَ ٱلَّذِى جَعَلَ فِى ٱلسَّمَآءِ بُرُوجًا وَجَعَلَ فِيهَا سِرَٰجًا وَقَمَرًا مُّنِيرًا

тəбəəрōкəль-лəз̃ии джə'əлə фиис-сəмəə`и бурууджəу-вəджə'əлə фииhəə сирōōджəу-вəќōмəрōмм-муниирō

Göydə (ulduzlardan) bürclər vücuda gətirən və onda çıraq (günəş) və parlaq ay yaradan (Allah) uca, əbədi və bərəkətlidir.

وَهُوَ ٱلَّذِى جَعَلَ ٱلَّيْلَ وَٱلنَّهَارَ خِلْفَةً لِّمَنْ أَرَادَ أَن يَذَّكَّرَ أَوْ أَرَادَ شُكُورًا

вəhувəль-лəз̃ии джə'əлəль-лэйлə вəн-нəhəəрō хыльфəтəл-лимəн əрōōдə əй-йəз̃з̃əккəрō əу əрōōдə шукуурō

(Allahı və Onun əzəmət və cəlalını) yada salan və ya (Onun nemətlərinə) şükr etmək istəyən şəxs üçün gecə və gündüzü bir-birinin əvəzləyicisi edən Odur. (Belə edib ki, yada salmaq və şükr etmək birində yaddan çıxsa, onun əvəzi digərində çıxılsın.)

وَعِبَادُ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلَّذِينَ يَمْشُونَ عَلَى ٱلْأَرْضِ هَوْنًا وَإِذَا خَاطَبَهُمُ ٱلْجَٰهِلُونَ قَالُواْ سَلَٰمًا

вə'ибəəдур-рōhмəəниль-лəз̃иинə йəмшуунə 'əлəəль-əрды həунəу-вə`из̃əə хōōтōбəhумуль-джəəhилююнə ќōōлюю сəлəəмə

Rəhman (olan Allah)ın (həqiqi) bəndələri yer (üzün)də sakit və təvazökarlıqla yol gedən və nadanlar (xoşagəlməz sözlərlə) onlara xitab edən zaman «salam» (xoş və yumşaq söz) deyən kəslərdir.

وَٱلَّذِينَ يَبِيتُونَ لِرَبِّهِمْ سُجَّدًا وَقِيَٰمًا

вəəльлəз̃иинə йəбиитуунə лирōббиhим суджджəдəу-вəќийəəмə

Və o kəslər(dir) ki, gecəni Rəbblərinin qarşısında səcdə edən və dayanan halda gündüz edərlər.

وَٱلَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا ٱصْرِفْ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَ  ۖ إِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًا

вəəльлəз̃иинə йəќуулююнə рōббəнəə-сриф 'əннəə 'əз̃əəбə джəhəннəм, иннə 'əз̃əəбəhəə кəəнə ґōрōōмə

Və o kəslər(dir) ki, «ey Rəbbimiz, Cəhənnəm əzabını bizdən dəf et, ki, həqiqətən, onun əzabı (Cəhənnəm əhli üçün) ayrılmaz və həmişəlikdir» deyərlər.

إِنَّهَا سَآءَتْ مُسْتَقَرًّا وَمُقَامًا

иннəhəə сəə`əт мустəќōррōу-вəмуќōōмə

Şübhəsiz, Cəhənnəm pis yer və pis məskəndir.

وَٱلَّذِينَ إِذَآ أَنفَقُواْ لَمْ يُسْرِفُواْ وَلَمْ يَقْتُرُواْ وَكَانَ بَيْنَ ذَٰلِكَ قَوَامًا

вəəльлəз̃иинə из̃əə əŋŋфəќуу лəм йусрифуу вəлəм йəќтуруу вəкəəнə бэйнə з̃əəликə ќōвəəмə

Və o kəslər ki, (Allah yolunda) xərcləyən zaman nə israf edərək həddi aşar, nə də simiclik göstərərək həddən aşağı enərlər, (onların əməli) bu iki yolun arasında orta həddə və ədalətli olar.

وَٱلَّذِينَ لَا يَدْعُونَ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَ وَلَا يَقْتُلُونَ ٱلنَّفْسَ ٱلَّتِى حَرَّمَ ٱللَّهُ إِلَّا بِٱلْحَقِّ وَلَا يَزْنُونَ  ۚ وَمَن يَفْعَلْ ذَٰلِكَ يَلْقَ أَثَامًا

вəəльлəз̃иинə лəə йəд'уунə мə'əл-лаhи илəəhəн əəхōрō вəлəə йəќтулююнəн-нəфсəль-лəтии həррōмəл-лаhу ильлəə би-ль-həќќи вəлəə йəзнуун, вəмəй-йəф'əль з̃əəликə йəльќō əc̃əəмə

Və o kəslər ki, Allahla birgə başqa məbud çağırmır, Allahın möhtərəm və toxunulmaz etdiyi canı (qisas, şəri cəza və sairə kimi) haqq (qətllər) istisna olmaqla öldürmür və zina etmirlər. Kim bunları etsə, (ağır) bir cəza ilə qarşılaşar.

يُضَٰعَفْ لَهُ ٱلْعَذَابُ يَوْمَ ٱلْقِيَٰمَةِ وَيَخْلُدْ فِيهِۦ مُهَانًا

йудōō'əф лəhуль-'əз̃əəбу йəумəль-ќийəəмəти вəйəхлюд фииhи муhəəнə

(Və əqidə və əməl günahları birləşdiyi üçün) Qiyamət günü onun əzabı ikiqat olar və xarlıqla həmişə həmin əzabda qalar.

إِلَّا مَن تَابَ وَءَامَنَ وَعَمِلَ عَمَلًا صَٰلِحًا فَأُوْلَٰٓئِكَ يُبَدِّلُ ٱللَّهُ سَيِّـَٔاتِهِمْ حَسَنَٰتٍ  ۗ وَكَانَ ٱللَّهُ غَفُورًا رَّحِيمًا

ильлəə мəŋŋ-тəəбə вə`əəмəнə вə'əмилə 'əмəлəн сōōлиhəн фə`уулəə`икə йубəддилюл-лаhу сəййи`əəтиhим həсəнəəт, вəкəəнəл-лаhу ґōфуурōр-рōhиимə

(Keçmiş durumlarına görə) tövbə edən, iman gətirən və yaxşı işlər görən kəs istisna olmaqla. Allah onların günahlarını yaxşılıqlara çevirər (gələcəkdə yaxşı işlər görmələrinə kömək edər və yaxud keçmiş günahlarını məhv edərək onların yerinə yaxşılıq yazar). Allah çox bağışlayan və mehribandır.