لَا يُؤْمِنُونَ بِهِۦ حَتَّىٰ يَرَوُاْ ٱلْعَذَابَ ٱلْأَلِيمَ
лəə йу`минуунə биhи həттəə йəрōвуль-'əз̃əəбəль-əлиим
(Ölüm, Bərzəx ya Qiyamətin) ağrılı əzabını görməyincə ona iman gətirməyəcəklər.
فَيَأْتِيَهُم بَغْتَةً وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ
фəйə`тийəhумм-бəґтəтəу-вəhум лəə йəш'уруун
(Bu əzab) onlara qəflətən, özləri də bilmədən gələr.
فَيَقُولُواْ هَلْ نَحْنُ مُنظَرُونَ
фəйəќуулюю həль нəhну муŋŋз̃ōруун
Sonra (təəssüf və peşmançılıqla) deyərlər: «Görəsən bizə bir möhlət veriləcəkmi?»
أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ
əфəби'əз̃əəбинəə йəстə'джилююн
Belə olduqda, (məzəmmət məqsədilə deyilər:) «Bizim əzabımızamı tələsirdilər?!»
أَفَرَءَيْتَ إِن مَّتَّعْنَٰهُمْ سِنِينَ
əфəрō`əйтə имм-мəттə'нəəhум синиин
(Ya Peyğəmbər!) xəbər ver, əgər onları illərlə (dünya həyatından) bəhrələndirsək;
ثُمَّ جَآءَهُم مَّا كَانُواْ يُوعَدُونَ
c̃уммə джəə`əhум-мəə кəəнуу йуу'əдуун
Sonra da vəd olunduqları (əzab) onlara yetişsə;
مَآ أَغْنَىٰ عَنْهُم مَّا كَانُواْ يُمَتَّعُونَ
мəə əґнəə 'əнhум-мəə кəəнуу йумəттə'уун
Onlara verilmiş olan nemətlər (Allahın əzabından) nəyi onlardan dəf edə bilər?
وَمَآ أَهْلَكْنَا مِن قَرْيَةٍ إِلَّا لَهَا مُنذِرُونَ
вəмəə əhлəкнəə миŋŋ-ќōрйəтин ильлəə лəhəə муŋŋз̃ируун
Biz (cəza olaraq) qorxudanlar (peyğəmbərlər, yaxud onların canişinləri) olmayan heç bir cəmiyyəti məhv etmədik;
ذِكْرَىٰ وَمَا كُنَّا ظَٰلِمِينَ
з̃икрōō вəмəə куннəə з̃ōōлимиин
(Cəmiyyətə) bir öyüd-nəsihət olsun deyə, (dəvət kamil və dəlil-sübut tamam olsun deyə, əks təqdirdə onları məhv etmək zülm olardı). Biz heç vaxt zülmkar olmamışıq!