Nisa (Qadınlar)
4:61

وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ تَعَالَوْاْ إِلَىٰ مَآ أَنزَلَ ٱللَّهُ وَإِلَى ٱلرَّسُولِ رَأَيْتَ ٱلْمُنَٰفِقِينَ يَصُدُّونَ عَنكَ صُدُودًا

вə`из̃əə ќиилə лəhум тə'əəлəу илəə мəə əŋŋзəлəл-лаhу вə`илəəр-рōсуули рō`əйтəль-мунəəфиќиинə йəсуддуунə 'əŋŋкə судуудə

Onlara «Allahın nazil etdiyinə və Onun peyğəmbərinə tərəf gəlin» deyildikdə, münafiqlərin səndən tam üz döndərmələrini və başqalarını da saxlamalarını görərsən.

4:62

فَكَيْفَ إِذَآ أَصَٰبَتْهُم مُّصِيبَةٌۢ بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ ثُمَّ جَآءُوكَ يَحْلِفُونَ بِٱللَّهِ إِنْ أَرَدْنَآ إِلَّآ إِحْسَٰنًا وَتَوْفِيقًا

фəкəйфə из̃əə əсōōбəтhум-мусыыбəтумм-бимəə ќōддəмəт əйдииhим c̃уммə джəə`уукə йəhлифуунə биль-лəhи ин əрōднəə ильлəə иhсəəнəу-вəтəуфииќō

Belə isə, öz əlləri ilə etdiklərinin cəzası olaraq onlara bir müsibət gələn zaman (onların üzrxahlıq və rüsvayçılıqları) necə olacaq? Sənin yanına gələrək Allaha and içirlər ki, bizim (kafirlərin yanına mühakiməyə getməkdə) yaxşılıqdan və (iki tərəf arasında) barışıq yaratmaqdan başqa bir məqsədimiz yox idi!

4:63

أُوْلَٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ يَعْلَمُ ٱللَّهُ مَا فِى قُلُوبِهِمْ فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ وَعِظْهُمْ وَقُل لَّهُمْ فِىٓ أَنفُسِهِمْ قَوْلًۢا بَلِيغًا

уулəə`икəль-лəз̃иинə йə'лəмул-лаhу мəə фии ќулююбиhим фə`ə'рид 'əнhум вə'из̃hум вəќуль-лəhум фии əŋŋфусиhим ќōулəмм-бəлииґō

Allah onların qəlblərindəkini (ikiüzlülük və düşmənçiliyi) bilir. Buna görə də onlardan üz çevir (mübarizə və döyüş fikrində olma), onlara nəsihət ver və yetərli və canlarına təsir edən söz de.

4:64

وَمَآ أَرْسَلْنَا مِن رَّسُولٍ إِلَّا لِيُطَاعَ بِإِذْنِ ٱللَّهِ  ۚ وَلَوْ أَنَّهُمْ إِذ ظَّلَمُوٓاْ أَنفُسَهُمْ جَآءُوكَ فَٱسْتَغْفَرُواْ ٱللَّهَ وَٱسْتَغْفَرَ لَهُمُ ٱلرَّسُولُ لَوَجَدُواْ ٱللَّهَ تَوَّابًا رَّحِيمًا

вəмəə əрсəльнəə мир-рōсуулин ильлəə лийутōō'ə би`из̃ниль-лəh, вəлəу əннəhум из̃-з̃ōлəмуу əŋŋфусəhум джəə`уукə фəəстəґфəруул-лаhə вəəстəґфəрō лəhумур-рōсуулю лəвəджəдуул-лаhə тəувəəбəр-рōhиимə

Biz hər bir peyğəmbəri, yalnız Allahın kömək və izni ilə itaət olunmaq üçün göndərmişdik. Əgər onlar özlərinə zülm etdikləri zaman sənin yanına gəlsəydilər, sonra Allahdan bağışlanmaq istəsəydilər və Allahın Peyğəmbəri də (Allahdan) onlar üçün bağışlanmaq diləsəydi, şübhəsiz, Allahın çox tövbə qəbul edən və mehriban olduğunu görərdilər.

4:65

فَلَا وَرَبِّكَ لَا يُؤْمِنُونَ حَتَّىٰ يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لَا يَجِدُواْ فِىٓ أَنفُسِهِمْ حَرَجًا مِّمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُواْ تَسْلِيمًا

фəлəə вəрōббикə лəə йу`минуунə həттəə йуhəккимуукə фиимəə шəджəрō бэйнəhум c̃уммə лəə йəджидуу фии əŋŋфусиhим həрōджəмм-миммəə ќōдōйтə вəйусəллимуу тəслиимə

Amma belə deyildir (onların imanları yoxdur). Sənin Rəbbinə and olsun ki, onlar aralarındakı ixtilaflarda səni hakim etməyincə, sonra isə sənin verdiyin hökmə görə özlərində heç bir sıxıntı və narahatlıq duymayıb tamamilə təslim olmayınca iman gətirməzlər.

4:66

وَلَوْ أَنَّا كَتَبْنَا عَلَيْهِمْ أَنِ ٱقْتُلُوٓاْ أَنفُسَكُمْ أَوِ ٱخْرُجُواْ مِن دِيَٰرِكُم مَّا فَعَلُوهُ إِلَّا قَلِيلٌ مِّنْهُمْ  ۖ وَلَوْ أَنَّهُمْ فَعَلُواْ مَا يُوعَظُونَ بِهِۦ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ وَأَشَدَّ تَثْبِيتًا

вəлəу əннəə кəтəбнəə 'əлэйhим əни-ќтулюю əŋŋфусəкум əви-хруджуу миŋŋ-дийəəрикум-мəə фə'əлююhу ильлəə ќōлиилюмм-минhум, вəлəу əннəhум фə'əлюю мəə йуу'əз̃уунə биhи лəкəəнə хōйрōль-лəhум вə`əшəддə тəc̃биитə

Əgər Biz onlara «(cihad cəbhəsində hazır olmaqla) özünüzü öldürün və ya öz vətən və evlərinizdən çıxın» (deyə) qərar versəydik, (bunu) onların az bir qismi istisna olmaqla, yerinə yetirməzdilər. Əgər onlara verilən nəsihətlərə əməl etsəydilər, şübhəsiz, bu, onlar üçün daha yaxşı və imanın sabitliyi və ruhun güclənməsi baxımından daha möhkəm olardı.

4:67

وَإِذًا لَّءَاتَيْنَٰهُم مِّن لَّدُنَّآ أَجْرًا عَظِيمًا

вə`из̃əль-лə`əəтəйнəəhум-миль-лəдуннəə əджрōн 'əз̃ыымə

Onda Biz də mütləq onlara Öz tərəfimizdən böyük bir mükafat əta edərdik.

4:68

وَلَهَدَيْنَٰهُمْ صِرَٰطًا مُّسْتَقِيمًا

вəлəhəдəйнəəhум сырōōтōмм-мустəќиимə

Və şübhəsiz, onları (etiqad, əxlaq və əməldə) doğru yola hidayət edərdik.

4:69

وَمَن يُطِعِ ٱللَّهَ وَٱلرَّسُولَ فَأُوْلَٰٓئِكَ مَعَ ٱلَّذِينَ أَنْعَمَ ٱللَّهُ عَلَيْهِم مِّنَ ٱلنَّبِيِّۦنَ وَٱلصِّدِّيقِينَ وَٱلشُّهَدَآءِ وَٱلصَّٰلِحِينَ  ۚ وَحَسُنَ أُوْلَٰٓئِكَ رَفِيقًا

вəмəй-йуты'иль-лəhə вəр-рōсуулə фə`уулəə`икə мə'əль-лəз̃иинə əн'əмəл-лаhу 'əлэйhим-минəн-нəбиййиинə вəс-сыддииќиинə вəш-шуhəдəə`и вəс-сōōлиhиин, вəhəсунə уулəə`икə рōфииќō

Allaha və Onun Peyğəmbərinə itaət edənlər (dünya və axirətdə) Allahın nemət verdiyi kəslərlə – peyğəmbərlər, doğruçular, şəhidlər, əməllərə şahid olanlar və saleh insanlarla – birlikdədirlər. Onlar gözəl dostlardır.

4:70

ذَٰلِكَ ٱلْفَضْلُ مِنَ ٱللَّهِ  ۚ وَكَفَىٰ بِٱللَّهِ عَلِيمًا

з̃əəликəль-фəдлю минəл-лаh, вəкəфəə биль-лəhи 'əлиимə

(Həmin şəxslərlə) bu (dostluq) Allah tərəfindən olan bir əta və bəxşişdir. Allahın (hər kəsin layiq olduğu dərəcəni və ona münasib olan savabı) bilməsi kifayətdir.