يُبَصَّرُونَهُمْ ۚ يَوَدُّ ٱلْمُجْرِمُ لَوْ يَفْتَدِى مِنْ عَذَابِ يَوْمِئِذٍۭ بِبَنِيهِ
йубəссōруунəhум, йəвəддуль-муджриму лəу йəфтəдии мин 'əз̃əəби йəуми`из̃имм-бибəнииh
Qohum qohuma göstərilər, (lakin dəhşətin şiddətindən bir-birlərinə fikir verməzlər,) günahkar arzu edər ki, kaş o günün əzabından (qurtarmaq üçün) fəda edə biləydi öz oğullarını,
وَفَصِيلَتِهِ ٱلَّتِى تُـْٔوِيهِ
вəфəсыылəтиhиль-лəтии ту`вииh
Həm də (dünyada) ona sığınacaq verən yaxınlarını və qövmünü (qəbiləsini),
وَمَن فِى ٱلْأَرْضِ جَمِيعًا ثُمَّ يُنجِيهِ
вəмəŋŋ-фииль-əрды джəмии'əн c̃уммə йуŋŋджииh
Və yer üzündə olanların hamısını – təki bu iş ona (o günün əzabından) nicat versin.
كَلَّآ ۖ إِنَّهَا لَظَىٰ
кəльлəə, иннəhəə лəз̃ōō
Belə deyildir, (günahkar nicat tapmaz, əksinə) o (Cəhənnəm) alovlu dillər çıxan atəşin şöləsidir.
تَدْعُواْ مَنْ أَدْبَرَ وَتَوَلَّىٰ
тəд'уу мəн əдбəрō вəтəвəльлəə
(Bu atəş sözlə və dartmaqla) çağırır haqqa hər bir arxa çevirəni və (Allahdan və Onun dəvətindən) üz döndərəni,
وَجَمَعَ فَأَوْعَىٰٓ
вəджəмə'ə фə`əу'əə
Və (mal-dövlət) toplayıb qablarında (sandıqda, bankda və anbarda) yığıb saxlayanları,
۞ إِنَّ ٱلْإِنسَٰنَ خُلِقَ هَلُوعًا
иннəль-иŋŋсəəнə хулиќō həлюю'ə
Həqiqətən, insan olduqca həris və kəmhövsələ yaradılmışdır.