وَٱتَّقُواْ ٱلَّذِى خَلَقَكُمْ وَٱلْجِبِلَّةَ ٱلْأَوَّلِينَ
вəəттəќууль-лəз̃ии хōлəќōкум вəəльджибильлəтəль-əувəлиин
«Sizi və sizdən öncəki qövmləri yaradandan qorxun».
قَالُوٓاْ إِنَّمَآ أَنتَ مِنَ ٱلْمُسَحَّرِينَ
ќōōлюю иннəмəə əŋŋтə минəль-мусəhhəриин
(Onlar): «Həqiqətən, sən cadu olunmuşlardansan» – dedilər.
وَمَآ أَنتَ إِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَا وَإِن نَّظُنُّكَ لَمِنَ ٱلْكَٰذِبِينَ
вəмəə əŋŋтə ильлəə бəшəрумм-миc̃люнəə вə`ин-нəз̃уннукə лəминəль-кəəз̃ибиин
«Sən yalnız bizim kimi bir insansan. Həqiqətən, biz səni yalançılardan hesab edirik».
فَأَسْقِطْ عَلَيْنَا كِسَفًا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ
фə`əсќит 'əлэйнəə кисəфəмм-минəс-сəмəə`и иŋŋ-куŋŋтə минəс-сōōдиќиин
(Və istehza məqsədilə dedilər:) «Əgər doğru danışanlardansansa, onda göyün parçalarını üstümüzə endir».
قَالَ رَبِّىٓ أَعْلَمُ بِمَا تَعْمَلُونَ
ќōōлə рōббии ə'лəму бимəə тə'мəлююн
(Şüeyb) dedi: «Mənim Rəbbim sizin nə etdiyinizi daha yaxşı bilir (Əməlinizin cəzası daş, yaxud başqa bir şey olduğunu daha yaxşı bilir)».
فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَهُمْ عَذَابُ يَوْمِ ٱلظُّلَّةِ ۚ إِنَّهُۥ كَانَ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ
фəкəз̃з̃əбууhу фə`əхōз̃əhум 'əз̃əəбу йəумиз̃-з̃ульлəh, иннəhу кəəнə 'əз̃əəбə йəумин 'əз̃ыым
Beləliklə, onu (Şüeybi) təkzib etdilər və buludlu günün əzabı onları yaxaladı (başlarına od ələyən alovsaçan buludun kölgəsində idilər), Həqiqətən, o, böyük bir günün əzabı idi.
إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ
иннə фии з̃əəликə лə`əəйəh, вəмəə кəəнə əкc̃əруhум-му`миниин
Həqiqətən, bunda (bu hekayətdə Allahın qüdrət və qəzəbinə dair) bir nişanə (ibrət) vardır. Onların əksəriyyəti Haqqa iman gətirən deyildi.
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ
вə`иннə рōббəкə лəhувəль-'əзиизур-рōhиим
Həqiqətən, sənin Rəbbin (tüğyankarlara qarşı) qüdrətli və qalib və (itaətkarlarla) mehribandır.
وَإِنَّهُۥ لَتَنزِيلُ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ
вə`иннəhу лəтəŋŋзиилю рōббиль-'əəлəмиин
Şübhəsiz, bu (Quran) aləmlərin Rəbbinin nazil etdiyidir (Onun əzəli elmindən Lövhi-Məhfuza və oradan da Cəbrailin (Ruhul-Əminin) hafizəsinə nazil olmuşdur).
عَلَىٰ قَلْبِكَ لِتَكُونَ مِنَ ٱلْمُنذِرِينَ
'əлəə ќōльбикə литəкуунə минəль-муŋŋз̃ириин
Qorxudanlardan (Peyğəmbərlərdən) olasan deyə, sənin qəlbinə (nazil etdi),
بِلِسَانٍ عَرَبِىٍّ مُّبِينٍ
билисəəнин 'əрōбиййимм-мубиин
(Onu) açıq-aydın ərəb dilində (nazil etdi).
وَإِنَّهُۥ لَفِى زُبُرِ ٱلْأَوَّلِينَ
вə`иннəhу лəфии зубуриль-əувəлиин
Həqiqətən, də, bu (kitabın adı, vəzifəsi və gətirənin adı) keçmişdəkilərin (əvvəlki peyğəmbərlərin) kitablarında gəlmişdir.
أَوَلَمْ يَكُن لَّهُمْ ءَايَةً أَن يَعْلَمَهُۥ عُلَمَٰٓؤُاْ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ
əвəлəм йəкуль-лəhум əəйəтəн əй-йə'лəмəhу 'улəмəə`у бəнии исрōō`ииль
Məgər Bəni-İsrail alimlərinin bundan (bu kitabdan və onun vəsflərindən tamamilə) xəbərdar olmaları onlar (Məkkə müşrikləri) üçün sübut və nişanə deyilmi?
وَلَوْ نَزَّلْنَٰهُ عَلَىٰ بَعْضِ ٱلْأَعْجَمِينَ
вəлəу нəззəльнəəhу 'əлəə бə'дыль-ə'джəмиин
Əgər bunu (bu kitabı bütünlüklə) bəzi əcəmlərə (ərəb olmayanlara başqa bir dildə) nazil etsəydik;
فَقَرَأَهُۥ عَلَيْهِم مَّا كَانُواْ بِهِۦ مُؤْمِنِينَ
фəќōрō`əhу 'əлэйhим-мəə кəəнуу биhи му`миниин
Quranı (Peyğəmbər, ya o əcəm) onlara oxusaydı, əsla ona iman gətirməzdilər (və deyərdilər: «Əcəm dilində olan Quran hara, ərəb milləti hara?»)
كَذَٰلِكَ سَلَكْنَٰهُ فِى قُلُوبِ ٱلْمُجْرِمِينَ
кəз̃əəликə сəлəкнəəhу фии ќулююбиль-муджримиин
Biz onu belə (xoşagəlməz və batil düşündükləri halda Məkkə) günahkarlarının qəlblərinə beləcə yeritdik.
لَا يُؤْمِنُونَ بِهِۦ حَتَّىٰ يَرَوُاْ ٱلْعَذَابَ ٱلْأَلِيمَ
лəə йу`минуунə биhи həттəə йəрōвуль-'əз̃əəбəль-əлиим
(Ölüm, Bərzəx ya Qiyamətin) ağrılı əzabını görməyincə ona iman gətirməyəcəklər.
فَيَأْتِيَهُم بَغْتَةً وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ
фəйə`тийəhумм-бəґтəтəу-вəhум лəə йəш'уруун
(Bu əzab) onlara qəflətən, özləri də bilmədən gələr.
فَيَقُولُواْ هَلْ نَحْنُ مُنظَرُونَ
фəйəќуулюю həль нəhну муŋŋз̃ōруун
Sonra (təəssüf və peşmançılıqla) deyərlər: «Görəsən bizə bir möhlət veriləcəkmi?»
أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ
əфəби'əз̃əəбинəə йəстə'джилююн
Belə olduqda, (məzəmmət məqsədilə deyilər:) «Bizim əzabımızamı tələsirdilər?!»
أَفَرَءَيْتَ إِن مَّتَّعْنَٰهُمْ سِنِينَ
əфəрō`əйтə имм-мəттə'нəəhум синиин
(Ya Peyğəmbər!) xəbər ver, əgər onları illərlə (dünya həyatından) bəhrələndirsək;