وَٱلْفَجْرِ

вəəльфəджр

And olsun dan yerinə (hər günün dan yerinə və ya bayramların dan yerinə, yaxud sübh namazına),

وَلَيَالٍ عَشْرٍ

вəлəйəəлин 'əшр

Və (and olsun) on gecəyə (İlin ən yaxşı vaxtları olan Zilhiccə ayının ilk, yaxud Ramazan ayının axır on gecəsinə),

وَٱلشَّفْعِ وَٱلْوَتْرِ

вəш-шəф'и вəəльвəтр

Və (and olsun) cütə və təkə (erkək və dişi olmaqla cüt olan bütün məxluqlara, tək olan Allaha və yaxud gecənin axırlarında qılınan «şəfi» və «vətr» namazına),

وَٱلَّيْلِ إِذَا يَسْرِ

вəль-лэйли из̃əə йəср

Və (and olsun sübhə tərəf) keçib getməkdə olan gecəyə ki, (Allah kafirlərə əzab verəcəkdir.)

هَلْ فِى ذَٰلِكَ قَسَمٌ لِّذِى حِجْرٍ

həль фии з̃əəликə ќōсəмул-лиз̃ии hиджр

Ağıl sahibi olan üçün bu işlərdə bir and varmı? (Bəli, bu işlərin şərafətindən və sirlərindən agah olan kəs üçün and vardır.)

أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ

əлəм тəрō кəйфə фə'əлə рōббукə би'əəд

Məgər qəlb gözü ilə görmədin və bilmədin ki, sənin Rəbbin (Hudun) Ad (qövmü) ilə necə rəftar etdi?

إِرَمَ ذَاتِ ٱلْعِمَادِ

ирōмə з̃əəтиль-'имəəд

Hündür qəsrləri, uca sütunları və qədd-qamətli insanları olan İrəm (şəhərinin əhalisi) ilə

ٱلَّتِى لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِى ٱلْبِلَٰدِ

əльлəтии лəм йухлəќ миc̃люhəə фииль-билəəд

Elə bir şəhər ki, onun bənzəri şəhərlər arasında (bəşər əli ilə) yaradılmamışdı.

وَثَمُودَ ٱلَّذِينَ جَابُواْ ٱلصَّخْرَ بِٱلْوَادِ

вəc̃əмуудəль-лəз̃иинə джəəбуус-сōхрō би-ль-вəəд

(Omanla Həzər-Mout arasında olan) o, vadinin sinəsində qayaları yarıb (evlər tikən) Səmudla (Salehin qövmü ilə).

وَفِرْعَوْنَ ذِى ٱلْأَوْتَادِ

вəфир'əунə з̃ииль-əутəəд

Və güclü qoşunları olan, yaxud (çadırlarda istifadə olunan və məhkum olunanlara işkəncə vermək üçün işlədilən) mıxlar sahibi olan Fironla.

ٱلَّذِينَ طَغَوْاْ فِى ٱلْبِلَٰدِ

əльлəз̃иинə тōґōу фииль-билəəд

O kəslər ki, şəhərlərdə tüğyan etdilər.

فَأَكْثَرُواْ فِيهَا ٱلْفَسَادَ

фə`əкc̃əруу фииhəəль-фəсəəд

Və oralarda çoxlu fitnə-fəsad törətdilər.

فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍ

фəсōббə 'əлэйhим рōббукə сəутō 'əз̃əəб

Beləliklə, Rəbbin onlar(ın başların)a müxtəlif əzabların qamçısını endirdi.

إِنَّ رَبَّكَ لَبِٱلْمِرْصَادِ

иннə рōббəкə лəби-ль-мирсōōд

Həqiqətən də, sənin Rəbbin (onlara) nəzarət edir.

فَأَمَّا ٱلْإِنسَٰنُ إِذَا مَا ٱبْتَلَىٰهُ رَبُّهُۥ فَأَكْرَمَهُۥ وَنَعَّمَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّىٓ أَكْرَمَنِ

фə`əммəəль-иŋŋсəəну из̃əə мəə-бтəлəəhу рōббуhу фə`əкрōмəhу вəнə''əмəhу фəйəќуулю рōббии əкрōмəн

Amma insana gəldikdə, nə zaman Rəbbi onu imtahana çəksə, ehtiram göstərsə və nemət bəxş etsə, deyər: «Rəbbim məni əziz tutmuşdur» (hər bir işə izn vermişdir).

وَأَمَّآ إِذَا مَا ٱبْتَلَىٰهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّىٓ أَهَٰنَنِ

вə`əммəə из̃əə мəə-бтəлəəhу фəќōдəрō 'əлэйhи ризќōhу фəйəќуулю рōббии əhəəнəн

Amma nə zaman onu imtahan edib ruzisini azaltsa, «Rəbbim məni alçaltdı» – deyər.

كَلَّا  ۖ بَل لَّا تُكْرِمُونَ ٱلْيَتِيمَ

кəльлəə, бəль-лəə тукримуунəль-йəтиим

Belə deyildir. (Güman edirsiniz ki, nemətin çoxluğu əməldə azadlıq verməkdir, onun azlığı alçaldılmaq. Həm gümanınız yalnışdır. Həm də). Əslində siz yetimə ehtiram göstərmirsiniz.

وَلَا تَحَٰٓضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلْمِسْكِينِ

вəлəə тəhəəддуунə 'əлəə тō'əəмиль-мискиин

Bir-birinizi yoxsulları yedirtməyə rəğbətləndirmirsiniz.

وَتَأْكُلُونَ ٱلتُّرَاثَ أَكْلًا لَّمًّا

вəтə`кулююнəт-турōōc̃ə əклəль-лəммə

Və öz mirasınızı başqalarının mirası ilə birgə yeyirsiniz. (Hər bir mirası dünyadan gedən şəxs (həmin malı) halal və haram(ına varmadan) toplamış olsa belə mənimsəyirsiniz).

وَتُحِبُّونَ ٱلْمَالَ حُبًّا جَمًّا

вəтуhиббуунəль-мəəлə hуббəн джəммə

Və (dünya) malı(nı) lap çox sevirsiniz.

كَلَّآ إِذَا دُكَّتِ ٱلْأَرْضُ دَكًّا دَكًّا

кəльлəə из̃əə дуккəтиль-əрду дəккəн дəккə

Belə deyildir (sizin güman etdiyiniz kimi deyil). Bu yer(in yüksəklikləri) ardıcıl bir-birinə çırpılıb parça-parça olacağı (və yer saf və dümdüz şəklə düşəcəyi) zaman,

وَجَآءَ رَبُّكَ وَٱلْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا

вəджəə`ə рōббукə вəəльмəлəку сōффəн сōффə

Rəbbinin (təkid etdiyi əmri və cəlalının, mütləq hakimiyyətinin təcəllisi) yetişəcəyi və mələklər (Məhşər səhnəsinə enib) səf-səf gələcəyi

وَجِاْىٓءَ يَوْمَئِذٍۭ بِجَهَنَّمَ  ۚ يَوْمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ ٱلْإِنسَٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكْرَىٰ

вəджии`ə йəумə`из̃имм-биджəhəннəм, йəумə`из̃ий-йəтəз̃əккəруль-иŋŋсəəну вə`əннəə лəhуз̃-з̃икрōō

Və Cəhənnəmin (yaxına) gətiriləcəyi gün – məhz o gün insan (tovhid həqiqətlərini, yaradılış və şəriət məqsədlərini) xatırlayar, amma bu xatırlamaqdan ona nə (fayda)?!