يَقُولُ يَٰلَيْتَنِى قَدَّمْتُ لِحَيَاتِى
йəќуулю йəə лэйтəнии ќōддəмту лиhəйəəтий
O: «Kaş ki, mən öz (əbədi) həyatım üçün əvvəlcədən (yaxşı əməllər) göndərmiş olaydım!» – deyər.
فَيَوْمَئِذٍ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدٌ
фəйəумə`из̃иль-лəə йу'əз̃з̃ибу 'əз̃əəбəhу əhəд
Beləliklə, o gün heç kim Onun (Allahın) əzabı kimi əzab verə bilməz! (Elə bir əzab ki, dünyada heç kim onun mislini edə bilməzdi).
وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدٌ
вəлəə йууc̃иќу вəc̃əəќōhу əhəд
Və heç kim Onun kimi zəncirləyə bilməz.
يَٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفْسُ ٱلْمُطْمَئِنَّةُ
йəə əййəтуhəəн-нəфсуль-мутмə`иннəh
Ey (təqvanın kamalı sayəsində) arxayın olmuş nəfs (elə bir məqama yetişmiş nəfs ki, həvayi-həvəslər və şeytanlar onu azdırmağa qadir deyildir),
ٱرْجِعِىٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةً مَّرْضِيَّةً
ирджи'ии илəə рōббики рōōдыйəтəмм-мəрдыййəh
Dön Rəbbinə, sən Ondan, O da səndən razı olaraq!
لَآ أُقْسِمُ بِهَٰذَا ٱلْبَلَدِ
лəə уќсиму биhəəз̃əəль-бəлəд
Xeyr, and olsun bu şəhərə (əzəmətli Məkkəyə),
وَأَنتَ حِلٌّۢ بِهَٰذَا ٱلْبَلَدِ
вə`əŋŋтə hиллюмм-биhəəз̃əəль-бəлəд
Sənin yerləşdiyin bu şəhərə;
وَوَالِدٍ وَمَا وَلَدَ
вəвəəлидиу-вəмəə вəлəд
Və and olsun ataya və dünyaya gətirdiyi övlada (Adəmə və onun övladlarından olan məsumlara, Kə’bənin və Məkkənin baniləri olan İbrahimə və övladı İsmailə və saleh övladı olan hər bir saleh möminə) ki,
لَقَدْ خَلَقْنَا ٱلْإِنسَٰنَ فِى كَبَدٍ
лəќōд хōлəќнəəль-иŋŋсəəнə фии кəбəд
Şübhəsiz, Biz insanı zəhmətdə və məşəqqətdə yaratmışıq (kam almağı nakamlığla, ləzzətləri acılıqlarla müşayət olunur).
أَيَحْسَبُ أَن لَّن يَقْدِرَ عَلَيْهِ أَحَدٌ
əйəhсəбу əль-лэй-йəќдирō 'əлэйhи əhəд
Yoxsa o elə güman edir ki, əsla heç kimin ona gücü çatmayacaqdır (buna görə də küfr və tüğyan edir)?!
يَقُولُ أَهْلَكْتُ مَالًا لُّبَدًا
йəќуулю əhлəкту мəəлəл-любəдə
(Minnət qoymaq və bəxş etdiklərini qabartmaq məqsədi ilə) «Mən çox mal tələf etdim!» – deyir.
أَيَحْسَبُ أَن لَّمْ يَرَهُۥٓ أَحَدٌ
əйəhсəбу əль-лəм йəрōhу əhəд
Yoxsa güman edir ki, heç kim onu (bəxşiş etdiyi zaman) görməmişdir?!
أَلَمْ نَجْعَل لَّهُۥ عَيْنَيْنِ
əлəм нəдж'əль-лəhу 'əйнəйн
Məgər Biz ona iki (görən) göz vermədikmi?!
وَلِسَانًا وَشَفَتَيْنِ
вəлисəəнəу-вəшəфəтəйн
Və (eləcə də) bir dil və iki dodaq(vermədikmi) ?!
وَهَدَيْنَٰهُ ٱلنَّجْدَيْنِ
вəhəдəйнəəhун-нəдждəйн
Və ona (ağıl vermək və peyğəmbər göndərməklə) iki yolu (maddi və mənəvi cəhətdən xeyir və şər yolunu) göstərmədikmi?!
فَلَا ٱقْتَحَمَ ٱلْعَقَبَةَ
фəлəə-ќтəhəмəль-'əќōбəh
Beləliklə o, aşırımı və çətin yolu («Əqəbə»ni) aşa bilmədi.
وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْعَقَبَةُ
вəмəə əдрōōкə мəəль-'əќōбəh
Və sən nə bilirsən ki, çətin yol («Əqəbə») nədir?!
أَوْ إِطْعَٰمٌ فِى يَوْمٍ ذِى مَسْغَبَةٍ
əу ит'əəмун фии йəумин з̃ии мəсґōбəh
Yaxud qıtlıq və aclıq günü yemək verməkdir.
ثُمَّ كَانَ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَتَوَاصَوْاْ بِٱلصَّبْرِ وَتَوَاصَوْاْ بِٱلْمَرْحَمَةِ
c̃уммə кəəнə минəль-лəз̃иинə əəмəнуу вəтəвəəсōу бис-сōбри вəтəвəəсōу би-ль-мəрhəмəh
Bunlardan əlavə, iman gətirən və bir-birinə səbr, mehribanlıq və bağışlamaq tövsiyə edən kəslərdən olmaqdır.
أُوْلَٰٓئِكَ أَصْحَٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ
уулəə`икə əсhəəбуль-мəймəнəh
Onlar xeyir-bərəkət və səadət əshabıdır (sahibləridir).
وَٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بِـَٔايَٰتِنَا هُمْ أَصْحَٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ
вəəльлəз̃иинə кəфəруу би`əəйəəтинəə hум əсhəəбуль-мəш`əмəh
Bizim ayələrimizi və nişanələrimizi inkar edənlər isə nəhslik və bədbəxtlik əshabıdırlar (sahibləridirlər).