Müqəddəs Quran / Surələr / 26. Şuəra
Şuəra (Şairlər)
26:61

فَلَمَّا تَرَٰٓءَا ٱلْجَمْعَانِ قَالَ أَصْحَٰبُ مُوسَىٰٓ إِنَّا لَمُدْرَكُونَ

фəлəммəə тəрōō`əəль-джəм'əəни ќōōлə əсhəəбу муусəə иннəə лəмудрōкуун

O iki dəstə bir-birlərini gördükdə, Musanın (adamları) dedilər: «Şübhəsiz, biz artıq yaxalanmaqdayıq».

26:62

قَالَ كَلَّآ  ۖ إِنَّ مَعِىَ رَبِّى سَيَهْدِينِ

ќōōлə кəльлəə, иннə мə'ийə рōббии сəйəhдиин

Musa dedi: «Belə deyildir, şübhəsiz, Rəbbim mənimlədir, tezliklə mənə (nicat yolunu) göstərəcəkdir».

26:63

فَأَوْحَيْنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱضْرِب بِّعَصَاكَ ٱلْبَحْرَ  ۖ فَٱنفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرْقٍ كَٱلطَّوْدِ ٱلْعَظِيمِ

фə`əуhəйнəə илəə муусəə əни-дриб-би'əсōōкəль-бəhр, фəəŋŋфəлəќō фəкəəнə куллю фирќин кəт-тōудиль-'əз̃ыым

Sonra Musaya vəhy etdik ki: «Öz əsanla dənizə vur». Dəniz (əsanın vurulmasıyla on iki yerdən yol kimi) bölündü və (iki yolun arasında olan) hər bir hissə böyük bir dağ kimi oldu.

26:64

وَأَزْلَفْنَا ثَمَّ ٱلْءَاخَرِينَ

вə`əзлəфнəə c̃əммəль-əəхōриин

O biri dəstəni də (Fironun adamlarını) oraya yaxınlaşdırdıq.

26:65

وَأَنجَيْنَا مُوسَىٰ وَمَن مَّعَهُۥٓ أَجْمَعِينَ

вə`əŋŋджəйнəə муусəə вəмəмм-мə'əhу əджмə'иин

Musaya və onunla birgə olanların hamısına nicat verdik.

26:66

ثُمَّ أَغْرَقْنَا ٱلْءَاخَرِينَ

c̃уммə əґрōќнəəль-əəхōриин

Sonra o biri dəstəni (suda) qərq etdik.

26:67

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةً  ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ

иннə фии з̃əəликə лə`əəйəh, вəмəə кəəнə əкc̃əруhум-му`миниин

Həqiqətən, də bunda (bu hekayətdə Allahın tovhidi, qüdrəti, qəzəbi və rəhmətinə dair) bir nişanə (ibrət) vardır. Onların (müşriklərin) əksəriyyəti haqqa iman gətirən deyildilər.

26:68

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

вə`иннə рōббəкə лəhувəль-'əзиизур-рōhиим

(Ya Peyğəmbər!) həqiqətən, sənin Rəbbin (tüğyan edənlərin müqabilində) qüdrətli və qalib, (itaətkarlara qarşı) mehribandır.

26:69

وَٱتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ إِبْرَٰهِيمَ

вəəтлю 'əлэйhим нəбə`ə ибрōōhиим

Və onlara (müşriklərə) İbrahimin xəbərini və hekayətini söylə.

26:70

إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِۦ مَا تَعْبُدُونَ

из̃ ќōōлə ли`əбииhи вəќōумиhи мəə тə'будуун

O zaman ki, atasına və öz tayfasına demişdi: «Siz nəyə ibadət edirsiniz?»