سَنَسِمُهُۥ عَلَى ٱلْخُرْطُومِ
сəнəсимуhу 'əлəəль-хуртуум
Biz tezliklə onun burnuna (zillət) dağı basacağıq.
إِنَّا بَلَوْنَٰهُمْ كَمَا بَلَوْنَآ أَصْحَٰبَ ٱلْجَنَّةِ إِذْ أَقْسَمُواْ لَيَصْرِمُنَّهَا مُصْبِحِينَ
иннəə бəлəунəəhум кəмəə бəлəунəə əсhəəбəль-джəннəти из̃ əќсəмуу лəйəсримуннəhəə мусбиhиин
Biz vaxtilə (Yəməndə – Səna yaxınlığındakı) o bağ sahiblərini imtəhana çəkdiyimiz kimi, bunları da (Məkkə əhlini də) imtahana çəkdik. O vaxt onlar səhər çağı onun meyvələrini mütləq dərəcəklərinə and içmişdilər.
وَلَا يَسْتَثْنُونَ
вəлəə йəстəc̃нуун
Halbuki, (öz fikirlərində meyvələrdən fəqirlər üçün heç bir şeyi) istisna etmirdilər və «inşallah» (əgər Allah istəsə) demirdilər.
فَطَافَ عَلَيْهَا طَآئِفٌ مِّن رَّبِّكَ وَهُمْ نَآئِمُونَ
фəтōōфə 'əлэйhəə тōō`ифумм-мир-рōббикə вəhум нəə`имуун
Beləliklə, gecə vaxtı, onlar yuxuda ikən, sənin Rəbbin tərəfindən olan böyük bir bəla o bağı bürüdü.
فَأَصْبَحَتْ كَٱلصَّرِيمِ
фə`əсбəhəт кəс-сōриим
Ora meyvələri dərilmiş və ağacları yanıb qaralmış bir bağa döndü.
فَتَنَادَوْاْ مُصْبِحِينَ
фəтəнəəдəу мусбиhиин
Səhər çağı (onlar) bir-birlərini (belə) səslədilər:
أَنِ ٱغْدُواْ عَلَىٰ حَرْثِكُمْ إِن كُنتُمْ صَٰرِمِينَ
əни-ґдуу 'əлəə həрc̃икум иŋŋ-куŋŋтум сōōримиин
«Əgər (meyvə) yığmaq məqsədiniz varsa, erkəndən öz bağınıza və əkininizə sarı çıxın!»
فَٱنطَلَقُواْ وَهُمْ يَتَخَٰفَتُونَ
фəəŋŋтōлəќуу вəhум йəтəхōōфəтуун
Beləliklə, bir-birləri ilə yavaşca söhbət edə-edə yola düşdülər. (Onlar deyirdilər:)
أَن لَّا يَدْخُلَنَّهَا ٱلْيَوْمَ عَلَيْكُم مِّسْكِينٌ
əль-лəə йəдхулəннəhəəль-йəумə 'əлэйкум-мискиин
«Məbada bu gün hər hansı bir fəqir bağa sizin yanınıza gəlsin!»
وَغَدَوْاْ عَلَىٰ حَرْدٍ قَٰدِرِينَ
вəґōдəу 'əлəə həрдин ќōōдириин
Onlar səhər erkən (fəqirləri) məhrum etmək məqsədi ilə getdilər.
فَلَمَّا رَأَوْهَا قَالُوٓاْ إِنَّا لَضَآلُّونَ
фəлəммəə рō`əуhəə ќōōлюю иннəə лəдōōллююн
O bağı gördükdə, dedilər: «Yəqin ki, yolu azmışıq, yaxud haqq yoldan azmışıq».
بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ
бəль нəhну мəhруумуун
«(Nəinki yalnız haqqın yolundan azmışıq, hətta) əslində biz (haqqın nemətindən və öz əkdiyimizdən də) məhrum olmuşuq!»
قَالَ أَوْسَطُهُمْ أَلَمْ أَقُل لَّكُمْ لَوْلَا تُسَبِّحُونَ
ќōōлə əусəтуhум əлəм əќуль-лəкум лəулəə тусəббиhуун
Onların orta yaşlısı, ən ağıllısı və düzgünü dedi: «Məgər sizə demədimmi ki, niyə Allahı (hər hansı bir nöqsandan və eyibdən) pak (və uzaq) bilmirsiniz?! (Allaha qarşı çıxmağı qərara almaqla əməli surətdə Onu aciz hesab etmiş olursunuz)»
قَالُواْ سُبْحَٰنَ رَبِّنَآ إِنَّا كُنَّا ظَٰلِمِينَ
ќōōлюю субhəəнə рōббинəə иннəə куннəə з̃ōōлимиин
Dedilər: «Rəbbimiz pakdır. Həqiqətən, biz zalım idik!»
فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَلَٰوَمُونَ
фə`əќбəлə бə'дуhум 'əлəə бə'дый-йəтəлəəвəмуун
(Sonra) bir-birlərinə üz tutaraq danlamağa başladılar.
قَالُواْ يَٰوَيْلَنَآ إِنَّا كُنَّا طَٰغِينَ
ќōōлюю йəə вəйлəнəə иннəə куннəə тōōґиин
Dedilər: «Vay halımıza, şübhəsiz, biz tüğyan edən idik».
عَسَىٰ رَبُّنَآ أَن يُبْدِلَنَا خَيْرًا مِّنْهَآ إِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا رَٰغِبُونَ
'əсəə рōббунəə əй-йубдилəнəə хōйрōмм-минhəə иннəə илəə рōббинəə рōōґибуун
«Ola bilsin ki, Rəbbimiz onun yerinə bizə ondan daha yaxşısını versin. Ona görə ki, bizim öz Rəbbimizə rəğbətimiz var».
كَذَٰلِكَ ٱلْعَذَابُ ۖ وَلَعَذَابُ ٱلْءَاخِرَةِ أَكْبَرُ ۚ لَوْ كَانُواْ يَعْلَمُونَ
кəз̃əəликəль-'əз̃əəб, вəлə'əз̃əəбуль-əəхырōти əкбəр, лəу кəəнуу йə'лəмуун
(Bizim dünyadakı) əzab(ımız) belədir. Əlbəttə, axirət əzabı daha böyükdür, kaş biləydilər!
إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ عِندَ رَبِّهِمْ جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ
иннə ли-ль-муттəќиинə 'иŋŋдə рōббиhим джəннəəтин-нə'иим
Şübhəsiz, təqvalılar üçün Rəbbi yanında nemətli Cənnətlər vardır.
أَفَنَجْعَلُ ٱلْمُسْلِمِينَ كَٱلْمُجْرِمِينَ
əфəнəдж'əлюль-муслимиинə кəəльмуджримиин
Belə isə, məgər Biz təslim olanları (axirət mükafatı baxımından) günahkarlarla bərabər tutarıqmı?!
أَمْ لَكُمْ كِتَٰبٌ فِيهِ تَدْرُسُونَ
əм лəкум китəəбун фииhи тəдрусуун
Yoxsa sizin elə bir (səmavi) kitabınız var ki, orada oxuyursunuz ki,
إِنَّ لَكُمْ فِيهِ لَمَا تَخَيَّرُونَ
иннə лəкум фииhи лəмəə тəхōййəруун
(O aləmdə) bəyənib seçdiyiniz hər şey sizin üçündür?!
أَمْ لَكُمْ أَيْمَٰنٌ عَلَيْنَا بَٰلِغَةٌ إِلَىٰ يَوْمِ ٱلْقِيَٰمَةِ ۙ إِنَّ لَكُمْ لَمَا تَحْكُمُونَ
əм лəкум əймəəнун 'əлэйнəə бəəлиґōтун илəə йəумиль-ќийəəмəти иннə лəкум лəмəə тəhкумуун
Ya, bəlkə Qiyamət gününədək sizin Bizimlə möhkəm əhd-peymanınız vardır ki, (Cənnət və axirət nemətlərindən) hər nəyə hökm etsəniz, sizin olacaqdır?!
سَلْهُمْ أَيُّهُم بِذَٰلِكَ زَعِيمٌ
сəльhум əййуhумм-биз̃əəликə зə'иим
Onlardan soruş ki, hansı biri buna (bu iddiaya) zamindir?!
أَمْ لَهُمْ شُرَكَآءُ فَلْيَأْتُواْ بِشُرَكَآئِهِمْ إِن كَانُواْ صَٰدِقِينَ
əм лəhум шурōкəə`у фəльйə`туу бишурōкəə`иhим иŋŋ-кəəнуу сōōдиќиин
Ya bəlkə şərikləri vardır? (Bu iddianın səhihliyi barədə şərikləri, yaxud sabah onlara nicat verib, məqam əta edən Allaha şərik olan məbudları var?!) Belə isə şəriklərini gətirsinlər, əgər düz danışandırlarsa.
يَوْمَ يُكْشَفُ عَن سَاقٍ وَيُدْعَوْنَ إِلَى ٱلسُّجُودِ فَلَا يَسْتَطِيعُونَ
йəумə йукшəфу 'əŋŋ-сəəќиу-вəйуд'əунə илəəс-суджууди фəлəə йəстəтыы'уун
(Yada sal) o gün ki, işləri olduqca çətinə düşər və (məzəmmətlə) səcdə etməyə dəvət olunarlar, lakin səcdə edə bilməzlər (çünki dünyadakı «təkəbbür» sifəti onların qamətlərinin əyilməməsi ilə təcəssüm olunar).