وَوَهَبْنَا لَهُۥٓ أَهْلَهُۥ وَمِثْلَهُم مَّعَهُمْ رَحْمَةً مِّنَّا وَذِكْرَىٰ لِأُوْلِى ٱلْأَلْبَٰبِ
вəвəhəбнəə лəhу əhлəhу вəмиc̃лəhум-мə'əhум рōhмəтəмм-миннəə вəз̃икрōō ли`уулииль-əльбəəб
Tərəfimizdən mərhəmət və ağıl sahibləri üçün ibrət olsun deyə (yenidən) onun (zövcəsindən başqa hamsı məhv olmuş) ailəsini və onlarla birlikdə onların mislini ona əta etdik.
وَخُذْ بِيَدِكَ ضِغْثًا فَٱضْرِب بِّهِۦ وَلَا تَحْنَثْ ۗ إِنَّا وَجَدْنَٰهُ صَابِرًا ۚ نِّعْمَ ٱلْعَبْدُ ۖ إِنَّهُۥٓ أَوَّابٌ
вəхуз̃ бийəдикə дыґc̃əн фəəдриб-биhи вəлəə тəhнəc̃, иннəə вəджəднəəhу сōōбирō, ни'мəль-'əбд, иннəhу əувəəб
Və (ona dedik: Zövcəni ədəbləndirmək barəsindəki anda vəfa etmək üçün) bir dəstə çubuq götür və onunla (yavaşca zövcəni) vur və andını pozma. Doğrudan da onu səbirli gördük. Necə də gözəl bir bəndə! Həqiqətən, o (Bizə tərəf) çox qayıdan idi.
وَٱذْكُرْ عِبَٰدَنَآ إِبْرَٰهِيمَ وَإِسْحَٰقَ وَيَعْقُوبَ أُوْلِى ٱلْأَيْدِى وَٱلْأَبْصَٰرِ
вəəз̃кур 'ибəəдəнəə ибрōōhиимə вə`исhəəќō вəйə'ќуубə уулииль-əйдии вəəль`əбсōōр
Bizim (elmi, cismani və maddi) qüvvətlər və (maddi və mənəvi məsələlərdə) bəsirətlər sahibi olan bəndələrimiz İbrahim, İshaq və Yəqubu yada sal.
إِنَّآ أَخْلَصْنَٰهُم بِخَالِصَةٍ ذِكْرَى ٱلدَّارِ
иннəə əхлəснəəhумм-бихōōлисōтин з̃икрōōд-дəəр
Biz onları axirət evinin fikirində (qərq) olmaqdan ibarət saflıq və xalislik sifəti ilə seçdik.
وَإِنَّهُمْ عِندَنَا لَمِنَ ٱلْمُصْطَفَيْنَ ٱلْأَخْيَارِ
вə`иннəhум 'иŋŋдəнəə лəминəль-мустōфəйнəль-əхйəəр
Əlbəttə, onlar Bizim yanımızda seçilmişlərdən və yaxşılardandırlar.
وَٱذْكُرْ إِسْمَٰعِيلَ وَٱلْيَسَعَ وَذَا ٱلْكِفْلِ ۖ وَكُلٌّ مِّنَ ٱلْأَخْيَارِ
вəəз̃кур исмəə'иилə вəəльйəсə'ə вəз̃əəль-кифль, вəкуллюмм-минəль-əхйəəр
Və İsmaili, əl-Yəsəi və Zülkifli yada sal ki, hamısı yaxşılardan idilər.
هَٰذَا ذِكْرٌ ۚ وَإِنَّ لِلْمُتَّقِينَ لَحُسْنَ مَـَٔابٍ
həəз̃əə з̃икр, вə`иннə ли-ль-муттəќиинə лəhуснə мə`əəб
(Peyğəmbərlərin) bu (hekayəti) yaxşı yada salmaqdır. Təqvalılar üçün mütləq gözəl qayıdış və aqibət vardır.
جَنَّٰتِ عَدْنٍ مُّفَتَّحَةً لَّهُمُ ٱلْأَبْوَٰبُ
джəннəəти 'əднимм-муфəттəhəтəль-лəhумуль-əбвəəб
Qapıları üzlərinə açıq olan (və heç bir qapısının açara ehtiyacı olmayan) əbədi cənnətlər!
مُتَّكِـِٔينَ فِيهَا يَدْعُونَ فِيهَا بِفَٰكِهَةٍ كَثِيرَةٍ وَشَرَابٍ
муттəки`иинə фииhəə йəд'уунə фииhəə бифəəкиhəтин кəc̃иирōтиу-вəшəрōōб
Orada (taxtlara) söykənmiş halda (qılman və cənnət cavanlarından) firavan meyvələr və içki istəyərlər.
۞ وَعِندَهُمْ قَٰصِرَٰتُ ٱلطَّرْفِ أَتْرَابٌ
вə'иŋŋдəhум ќōōсырōōтут-тōрфи əтрōōб
Yanlarında ərlərindən başqasından göz yummuş və (yaş, gözəllik, nur və kamal baxımından) bir-birinə bənzəyən zövcələr vardır.
هَٰذَا مَا تُوعَدُونَ لِيَوْمِ ٱلْحِسَابِ
həəз̃əə мəə туу'əдуунə лийəумиль-hисəəб
Bu, hesab günü üçün sizə vəd edilən (nemət)lərdir.
إِنَّ هَٰذَا لَرِزْقُنَا مَا لَهُۥ مِن نَّفَادٍ
иннə həəз̃əə лəризќунəə мəə лəhу мин-нəфəəд
Bu (nemətlər), bizim tükənməz ruzimizdir.
هَٰذَا ۚ وَإِنَّ لِلطَّٰغِينَ لَشَرَّ مَـَٔابٍ
həəз̃əə, вə`иннə лит-тōōґиинə лəшəррō мə`əəб
Budur (təqvalıların vəziyyəti və yerləri)! Azğınlar üçün (isə) mütləq pis dönüş və ən pis dönüş yeri vardır.
جَهَنَّمَ يَصْلَوْنَهَا فَبِئْسَ ٱلْمِهَادُ
джəhəннəмə йəслəунəhəə фəби`сəль-миhəəд
Daxil olacaqları və hərarətini dadacaqları cəhənnəm! (Ora) pis məskəndir!
هَٰذَا فَلْيَذُوقُوهُ حَمِيمٌ وَغَسَّاقٌ
həəз̃əə фəльйəз̃ууќууhу həмиимуу-вəґōссəəќ
Bu onların dadmalı olduqları qaynar və (yandırıcı) çirkab (cəhənnəm) su(yu)dur.
وَءَاخَرُ مِن شَكْلِهِۦٓ أَزْوَٰجٌ
вə`əəхōру миŋŋ-шəклиhи əзвəəдж
Və o cinsdən olan müxtəlif əzablar və digər yeməklər (var ki, onları dadmalıdırlar).
هَٰذَا فَوْجٌ مُّقْتَحِمٌ مَّعَكُمْ ۖ لَا مَرْحَبًۢا بِهِمْ ۚ إِنَّهُمْ صَالُواْ ٱلنَّارِ
həəз̃əə фəуджумм-муќтəhимумм-мə'əкум, лəə мəрhəбəмм-биhим, иннəhум сōōлююн-нəəр
(Davamçıları cəhənnəm oduna daxil olan zaman azğınlıq alimlərinə və zülmkar başçılara belə deyiləcək:) «Bunlar (dünyada sizə tabe olan və indi) sizinlə birlikdə məcburi şəkildə oda daxil olan bir dəstədirlər». (Onlar deyəcəklər:) «Xoşluq və rahatlıq görməsinlər! Çünki onlar da oda daxil olan və onu dadanlardır».
قَالُواْ بَلْ أَنتُمْ لَا مَرْحَبًۢا بِكُمْ ۖ أَنتُمْ قَدَّمْتُمُوهُ لَنَا ۖ فَبِئْسَ ٱلْقَرَارُ
ќōōлюю бəль əŋŋтум лəə мəрhəбəмм-бикум, əŋŋтум ќōддəмтумууhу лəнəə, фəби`сəль-ќōрōōр
(Onlara tabe olanlar da öz başçılarına) deyərlər: «Əksinə, siz xoşluq görməyəsiniz! (Çünki) bu odu bizim qarşımıza siz çıxardınız. (Ora) pis yerdir».
قَالُواْ رَبَّنَا مَن قَدَّمَ لَنَا هَٰذَا فَزِدْهُ عَذَابًا ضِعْفًا فِى ٱلنَّارِ
ќōōлюю рōббəнəə мəŋŋ-ќōддəмə лəнəə həəз̃əə фəзидhу 'əз̃əəбəн ды'фəн фиин-нəəр
(Həmçinin deyərlər:) Ey Rəbbimiz! Bunu (bu vəziyyəti) bizim qarşımıza çıxaran kəsin oddakı əzabını (özlərinin və bizi azdırmalarının əzabı olaraq) ikiqat artır!