فَبَشَّرْنَٰهُ بِغُلَٰمٍ حَلِيمٍ
фəбəшшəрнəəhу биґулəəмин həлиим
Beləliklə, Biz onu həlim bir oğlan uşağı (İsmail) ilə mücdələdik.
فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ ٱلسَّعْىَ قَالَ يَٰبُنَىَّ إِنِّىٓ أَرَىٰ فِى ٱلْمَنَامِ أَنِّىٓ أَذْبَحُكَ فَٱنظُرْ مَاذَا تَرَىٰ ۚ قَالَ يَٰٓأَبَتِ ٱفْعَلْ مَا تُؤْمَرُ ۖ سَتَجِدُنِىٓ إِن شَآءَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلصَّٰبِرِينَ
фəлəммəə бəлəґō мə'əhус-сə'йə ќōōлə йəə бунəййə иннии əрōō фииль-мəнəəми əннии əз̃бəhукə фəəŋŋз̃ур мəəз̃əə тəрōō, ќōōлə йəə əбəти-ф'əль мəə ту`мəр, сəтəджидунии иŋŋ-шəə`əл-лаhу минəс-сōōбириин
Oğlu onunla birlikdə işləmək və çalışmaq həddinə çatanda (İbrahim) dedi: «Oğulcığazım! Mən yuxuda hey görürürəm ki, sənin başını kəsirəm (boğazına bıçaq çəkirəm). Bəs bax (gör) nəzərin nədir?» (İsmail) dedi: «Ey ata! Sənə əmr ediləni yerinə yetir. Allahın istəyi ilə məni səbirlilərdən görəcəksən!»
فَلَمَّآ أَسْلَمَا وَتَلَّهُۥ لِلْجَبِينِ
фəлəммəə əслəмəə вəтəльлəhу ли-ль-джəбиин
Beləliklə, elə ki, onların hər ikisi (Allahın əmrinə) təslim oldular və o, oğlunu üzü üstə yerə yıxdı (imtahandan başı uca çıxdı)
وَنَٰدَيْنَٰهُ أَن يَٰٓإِبْرَٰهِيمُ
вəнəəдəйнəəhу əй-йəə ибрōōhиим
Biz ona xitab etdik ki: «Ey İbrahim!
قَدْ صَدَّقْتَ ٱلرُّءْيَآ ۚ إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ
ќōд сōддəќтəр-ру`йəə, иннəə кəз̃əəликə нəджзииль-муhсиниин
Həqiqətən, sən yuxunu həyata keçirdin. (Çünki həmin yuxunun mənası bıçağın hulquma çəkilməsi idi, hərçənd ki, həm ata, həm də oğul onun mənasının uşağın başının kəsilməsi olduğunu başa düşmüşdülər.) Biz yaxşı əməl sahiblərini belə mükafatlandırırıq.
إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ ٱلْبَلَٰٓؤُاْ ٱلْمُبِينُ
иннə həəз̃əə лəhувəль-бəлəə`уль-мубиин
Şübhəsiz, bu (hadisə) həmin aşkar imtahandır.
وَفَدَيْنَٰهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍ
вəфəдəйнəəhу биз̃ибhин 'əз̃ыым
Və Biz ona böyük bir qurbanlıq (həm cism, həm də ehtiram baxımından böyük bir qoyun) fəda etdik.
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْءَاخِرِينَ
вəтəрōкнəə 'əлэйhи фииль-əəхыриин
Ondan sonrakı ümmətlərin arasında (tovhidə dəvət, şirk ilə mübarizə mücahidi, böyük fədakar və yeni kitab və şəriət sahibi kimi) yaxşı ad qoyduq.