إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ
иннəhу мин 'ибəəдинəəль-му`миниин
Şübhəsiz, o, Bizim mömin bəndələrimizdən idi.
ثُمَّ أَغْرَقْنَا ٱلْءَاخَرِينَ
c̃уммə əґрōќнəəль-əəхōриин
Sonra digərlərini (gəmiyə minməyənləri) suda batırdıq.
۞ وَإِنَّ مِن شِيعَتِهِۦ لَإِبْرَٰهِيمَ
вə`иннə миŋŋ-шии'əтиhи лə`ибрōōhиим
Həqiqətən, İbrahim (dində, kitabda və şirklə mübarizədə) onun davamçılarından idi.
إِذْ جَآءَ رَبَّهُۥ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ
из̃ джəə`ə рōббəhу биќōльбин сəлиим
O zaman o, təmiz qəlblə öz Rəbbinə tərəf gəldi (Rəbbinə üz tutdu, Onun birliyini təsdiq edərək özünü Ona təslim etdi).
إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِۦ مَاذَا تَعْبُدُونَ
из̃ ќōōлə ли`əбииhи вəќōумиhи мəəз̃əə тə'будуун
O zaman atasına (əmisinə və ya qayınatasına) və qövmünə dedi: «Siz nəyə ibadət edirsiniz?!»
أَئِفْكًا ءَالِهَةً دُونَ ٱللَّهِ تُرِيدُونَ
ə`ифкəн əəлиhəтəн дуунəл-лаhи туриидуун
«Yalan və iftira ilə Allahdan qeyri məbudlarmı istəyirsiniz?!»
فَمَا ظَنُّكُم بِرَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ
фəмəə з̃ōннукумм-бирōббиль-'əəлəмиин
«Bəs aləmlərin Rəbbi barəsində gümanınız nədir? (O, Rəbb deyil? Yoxsa başqalarına ibadət etmək icazəsi verib? Bəlkə müşriklərə əzab verməyəcək?!)»
فَنَظَرَ نَظْرَةً فِى ٱلنُّجُومِ
фəнəз̃ōрō нəз̃рōтəн фиин-нуджуум
Beləliklə o, (özünün xəstələnəcəyi vaxtı ayırd etmək üçün) diqqətlə ulduzlara (onların vəziyyətinə) baxdı.
فَقَالَ إِنِّى سَقِيمٌ
фəќōōлə иннии сəќиим
Və dedi: «Həqiqətən, mən xəstəlik astanasındayam» (və sizinlə şəhər kənarına bayram mərasiminə gəlməyəcəyəm).