قَالَ قَآئِلٌ مِّنْهُمْ إِنِّى كَانَ لِى قَرِينٌ
ќōōлə ќōō`илюмм-минhум иннии кəəнə лии ќōриин
Onlardan biri belə deyər: «Həqiqətən, mənim (dünyada) bir yoldaşım (həmsöhbətim) var idi».
يَقُولُ أَءِنَّكَ لَمِنَ ٱلْمُصَدِّقِينَ
йəќуулю ə`иннəкə лəминəль-мусōддиќиин
(Mənə) deyərdi: «Yəni doğrudan sən (ölümdən sonra dirilmək məsələsini) təsdiq edənlərdənmisən?!»
أَءِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَدِينُونَ
ə`из̃əə митнəə вəкуннəə турōōбəу-вə'из̃ōōмəн ə`иннəə лəмəдиинуун
«Yəni biz öldükdən, torpaq və sür-sümük olduqdan sonra məgər (yenidən dirilərək) cəzalanacağıqmı»?!
قَالَ هَلْ أَنتُم مُّطَّلِعُونَ
ќōōлə həль əŋŋтум-муттōли'уун
(Sonra o dostlarına) deyər: «Ona baş çəkərək əhvalından hali olmaq istərsinizmi?»
فَٱطَّلَعَ فَرَءَاهُ فِى سَوَآءِ ٱلْجَحِيمِ
фəəттōлə'ə фəрō`əəhу фии сəвəə`иль-джəhиим
O, özü (Cəhənnəmə) nəzər salar və onu Cəhənnəmin düz ortasında görər.
قَالَ تَٱللَّهِ إِن كِدتَّ لَتُرْدِينِ
ќōōлə тəл-лаhи иŋŋ-киттə лəтурдиин
Deyər: «Allaha and olsun, həqiqətən, az qalmışdı sən məni də həlakətə sürükləyəsən».
وَلَوْلَا نِعْمَةُ رَبِّى لَكُنتُ مِنَ ٱلْمُحْضَرِينَ
вəлəулəə ни'мəту рōббии лəкуŋŋту минəль-муhдōриин
«Əgər Rəbbimin (doğru yola yönəltmək) neməti olmasaydı, həqiqətən, mən də (Cəhənnəmə) gətirilənlərdən olardım».
أَفَمَا نَحْنُ بِمَيِّتِينَ
əфəмəə нəhну бимəййитиин
Beləliklə, (şövqlə və bəyan etmək məqsədi ilə dostlarına deyər:) «Biz bir daha ölməyəcəyik, elə deyilmi,»
إِلَّا مَوْتَتَنَا ٱلْأُولَىٰ وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ
ильлəə мəутəтəнəəль-уулəə вəмəə нəhну биму'əз̃з̃əбиин
(Dünyadakı) ilk ölümümüzdən savayı! Biz heç bir zaman əzab görməyəcəyik?!»