وَجَعَلْنَا ذُرِّيَّتَهُۥ هُمُ ٱلْبَاقِينَ
вəджə'əльнəə з̃урриййəтəhу hумуль-бəəќиин
Və (yer üzündə) yalnız onun nəslini saxladıq.
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْءَاخِرِينَ
вəтəрōкнəə 'əлэйhи фииль-əəхыриин
Və sonrakı ümmətlər arasında ondan (tövhidə çağırış, şirk ilə mübarizə mücahidi, ilk kitab və şəriət sahibi olmaq kimi) gözəl ad qoyduq.
سَلَٰمٌ عَلَىٰ نُوحٍ فِى ٱلْعَٰلَمِينَ
сəлəəмун 'əлəə нууhин фииль-'əəлəмиин
Aləmlər (mələklər, insanlar və cinlər aləmi) içərisində (Allahın) salam(ı) olsun Nuha! (Dünya əhalisi gərək ona salam göndərsin.)
إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ
иннəə кəз̃əəликə нəджзииль-муhсиниин
Biz yaxşı əməl sahiblərini (dünyada) belə mükafatlandırırıq.
إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ
иннəhу мин 'ибəəдинəəль-му`миниин
Şübhəsiz, o, Bizim mömin bəndələrimizdən idi.
ثُمَّ أَغْرَقْنَا ٱلْءَاخَرِينَ
c̃уммə əґрōќнəəль-əəхōриин
Sonra digərlərini (gəmiyə minməyənləri) suda batırdıq.
۞ وَإِنَّ مِن شِيعَتِهِۦ لَإِبْرَٰهِيمَ
вə`иннə миŋŋ-шии'əтиhи лə`ибрōōhиим
Həqiqətən, İbrahim (dində, kitabda və şirklə mübarizədə) onun davamçılarından idi.
إِذْ جَآءَ رَبَّهُۥ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ
из̃ джəə`ə рōббəhу биќōльбин сəлиим
O zaman o, təmiz qəlblə öz Rəbbinə tərəf gəldi (Rəbbinə üz tutdu, Onun birliyini təsdiq edərək özünü Ona təslim etdi).
إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِۦ مَاذَا تَعْبُدُونَ
из̃ ќōōлə ли`əбииhи вəќōумиhи мəəз̃əə тə'будуун
O zaman atasına (əmisinə və ya qayınatasına) və qövmünə dedi: «Siz nəyə ibadət edirsiniz?!»
أَئِفْكًا ءَالِهَةً دُونَ ٱللَّهِ تُرِيدُونَ
ə`ифкəн əəлиhəтəн дуунəл-лаhи туриидуун
«Yalan və iftira ilə Allahdan qeyri məbudlarmı istəyirsiniz?!»
فَمَا ظَنُّكُم بِرَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ
фəмəə з̃ōннукумм-бирōббиль-'əəлəмиин
«Bəs aləmlərin Rəbbi barəsində gümanınız nədir? (O, Rəbb deyil? Yoxsa başqalarına ibadət etmək icazəsi verib? Bəlkə müşriklərə əzab verməyəcək?!)»
فَنَظَرَ نَظْرَةً فِى ٱلنُّجُومِ
фəнəз̃ōрō нəз̃рōтəн фиин-нуджуум
Beləliklə o, (özünün xəstələnəcəyi vaxtı ayırd etmək üçün) diqqətlə ulduzlara (onların vəziyyətinə) baxdı.
فَقَالَ إِنِّى سَقِيمٌ
фəќōōлə иннии сəќиим
Və dedi: «Həqiqətən, mən xəstəlik astanasındayam» (və sizinlə şəhər kənarına bayram mərasiminə gəlməyəcəyəm).
فَتَوَلَّوْاْ عَنْهُ مُدْبِرِينَ
фəтəвəльлəу 'əнhу мудбириин
Onlar ondan üz döndərib qayıtdılar.
فَرَاغَ إِلَىٰٓ ءَالِهَتِهِمْ فَقَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ
фəрōōґō илəə əəлиhəтиhим фəќōōлə əлəə тə`кулююн
Beləliklə o, (darmadağın etmək üçün) gizlicə onların tanrılarının yanına yollandı və (onların qabağına düzülmüş yeməklərə işarə edərək) dedi: «Məgər yemirsiniz?
فَرَاغَ عَلَيْهِمْ ضَرْبًۢا بِٱلْيَمِينِ
фəрōōґō 'əлэйhим дōрбəмм-би-ль-йəмиин
Sonra darmadağın etmək üçün onlara üz tutdu (və) sağ əli(ndəki balta) ilə onlara güclü zərbələr endirdi. (Böyüklərindən başqa onların hamısını sındırdı.)
فَأَقْبَلُوٓاْ إِلَيْهِ يَزِفُّونَ
фə`əќбəлюю илəйhи йəзиффуун
(Onlar bayramdan qayıdanda, bu iş barəsindəki ittihamla) tez ona üz tutdular.
قَالَ أَتَعْبُدُونَ مَا تَنْحِتُونَ
ќōōлə əтə'будуунə мəə тəнhитуун
(İbrahim) dedi: «Özünüz yonduğunuz şeyə ibadət edirsiniz?!
وَٱللَّهُ خَلَقَكُمْ وَمَا تَعْمَلُونَ
вəл-лаhу хōлəќōкум вəмəə тə'мəлююн
Halbuki həm sizi, həm də əməllərinizi Allah yaratmışdır. (Sizin həm əməlləriniz, həm də məbudlarınızı düzəltdiyiniz maddələr, həqiqətən, Allahın məhsuludur.)
قَالُواْ ٱبْنُواْ لَهُۥ بُنْيَٰنًا فَأَلْقُوهُ فِى ٱلْجَحِيمِ
ќōōлюю-бнуу лəhу бунйəəнəн фə`əльќууhу фииль-джəhиим
(Onlar bir-birlərinə) dedilər: Onun üçün (en və uzunu geniş) bir bina tikin və onu od cəhənnəminə atın!
فَأَرَادُواْ بِهِۦ كَيْدًا فَجَعَلْنَٰهُمُ ٱلْأَسْفَلِينَ
фə`əрōōдуу биhи кəйдəн фəджə'əльнəəhумуль-əсфəлиин
Beləliklə, onun barəsində hiylə işlətmək qərarına gəldilər və Biz onları alçaltdıq. (İbrahimə də oddan nicat verdik.)
وَقَالَ إِنِّى ذَاهِبٌ إِلَىٰ رَبِّى سَيَهْدِينِ
вəќōōлə иннии з̃əəhибун илəə рōббии сəйəhдиин
(İbrahim onların məkrli hiylələrindən nicat tapdıqdan sonra) dedi: «Mən mütləq öz Rəbbimə tərəf (ibadətlə məşğul ola biləcəyim bir şəhərə) yollanıram. O, tezliklə mənə yol göstərəcəkdir.
رَبِّ هَبْ لِى مِنَ ٱلصَّٰلِحِينَ
рōбби həб лии минəс-сōōлиhиин
Ey Rəbbim! Mənə salehlərdən (bir övlad) bəxş et!»
فَبَشَّرْنَٰهُ بِغُلَٰمٍ حَلِيمٍ
фəбəшшəрнəəhу биґулəəмин həлиим
Beləliklə, Biz onu həlim bir oğlan uşağı (İsmail) ilə mücdələdik.
فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ ٱلسَّعْىَ قَالَ يَٰبُنَىَّ إِنِّىٓ أَرَىٰ فِى ٱلْمَنَامِ أَنِّىٓ أَذْبَحُكَ فَٱنظُرْ مَاذَا تَرَىٰ ۚ قَالَ يَٰٓأَبَتِ ٱفْعَلْ مَا تُؤْمَرُ ۖ سَتَجِدُنِىٓ إِن شَآءَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلصَّٰبِرِينَ
фəлəммəə бəлəґō мə'əhус-сə'йə ќōōлə йəə бунəййə иннии əрōō фииль-мəнəəми əннии əз̃бəhукə фəəŋŋз̃ур мəəз̃əə тəрōō, ќōōлə йəə əбəти-ф'əль мəə ту`мəр, сəтəджидунии иŋŋ-шəə`əл-лаhу минəс-сōōбириин
Oğlu onunla birlikdə işləmək və çalışmaq həddinə çatanda (İbrahim) dedi: «Oğulcığazım! Mən yuxuda hey görürürəm ki, sənin başını kəsirəm (boğazına bıçaq çəkirəm). Bəs bax (gör) nəzərin nədir?» (İsmail) dedi: «Ey ata! Sənə əmr ediləni yerinə yetir. Allahın istəyi ilə məni səbirlilərdən görəcəksən!»